نکته اینجاست که حتی همون خوندن و نوشتن و ریاضیات پایه هم بیشتر حاصل تلاش و علاقه خود بچه‌ست
برای منی که زبان مادریم آذری بوده، بسیاری از همکلاسیام تو مقاطع بالاتر مثل راهنمایی یا حتی دبیرستان حتی تو همون خوندن و نوشتن متن ساده هم مشکل داشتن یا تو همون ریاضی پایه هم لنگ می‌زدن
و خیلی هم می‌ندازن گردن خود دانش‌آموز که اراده نداره تلاش نداره تنبل‌عه و...، بماند که خود همین کلی آسیب روحی روانی بی‌دلیل به بچه وارد می‌کنه. در صورتی که اصلا میشه خیلی بهتر، راحت‌تر و سریع‌تر، همین سواد پایه رو تو هر سنی به همه یاد داد و بدون مدرسه هم میشه یادش گرفت
ولی این ۱۲ سال تحصیل اجباری، ۹ ماه هر سال، پنج روز هفته، روزی ۵ ساعت، اگر بهترین خروجی‌اش باشه همین سواد اولیه، در اون صورت با ورشکسته‌ترین و به دردنخورترین بخش دولتی مواجه‌ایم
یه بخش مهمی از عمر انسان رو صرف هیچ و پوچ می‌کنن، در صورتی که همون سواد اولیه رو بچه می‌تونست راحت‌تر یاد بگیره، تازه بماند که جای این درسای چرت و پرت می‌تونست کلی چیز مفید و به درد بخور دیگه هم یاد بگیره، یه هنری، یه فنی، یه حرفه‌ای، یه تجربه‌ای، البته اگر آموزش آزاد بود
اشتباه نکنم، همونطور که روتبارد میگه، آموزش یک بخش مهمی از زندگی انسانه که محدود به آموزش رسمی نیست، ما هر لحظه در حال یادگیری هستیم و یادگیری محدود به ۱۲ سال مدرسه دولت نمیشه، و میشه کیفیت آموزش رو خیلی برد بالا اگر آزادی بدن به مدارس و خانواده‌ها و بچه‌هاشون.
چقدر از مطالبی که تو مدرسه دولتی یاد گرفتید واقعا بدردتون خورده؟
به نظرتون بهره وریش چقدر بوده؟
از اینجا میتونید بهم بگید.
@LearnCast
@Learn_Cast