شخصا همه چیزایی که بلدم خودخوانده بوده و آکادمیک تقریبا ۱ الی ۲ درصد تاثیر در رشد علمی من داشته. با اینحال هیچ وقت منکر رشد علمی و پایه گذاری بسیار خوب دوران دبستان و راهنمایی نمیشم. بدون دبستان و اون معلمهای یکی از یکی بهتر، در آینده نمیتونستم واقعا خودخواسته و خود خوانده به جایگاه فعلیم برسم. من شخصا از سال سوم راهنمایی به بعد رو کاملا بیهوده و احمقانه میبینم. درسهایی برای پر شدن مغز و فقط برای رسیدن به دانشگاه. تو دانشگاه هم که بی خیال.
تمام چیزهایی که در الکترونیک و برق بلدم همه و همه بیرون از دانشگاه و خودخوانده بوده. حتی بعضا دروس دانشگاهی سرکوب آموخته ها هم میشد.
با اینحال دبستان و راهنمایی رو بسیار بسیار مهم میدونم.
در ضمن من متولد ۵۹ هستم. زمان ما چوب بود و خط کش آهن دار و کتک و تسمه و مداد لا انگشت. خبری از تغذیه و موز و غیر انتفاعی و سرویس و این چیزا نبود.

قطعا میان معلمین مدارس، افراد دلسوز و کاردرستی بودن، هستند و خواهند بود، من اینجا از خود ساز و کار آموزش دولتی حرف میزنم،‌ که در نهایت به نفع هیچ کس [من جمله خود معلمین] نیست.
چقدر از مطالبی که تو مدرسه دولتی یاد گرفتید واقعا بدردتون خورده؟
به نظرتون بهره وریش چقدر بوده؟

از اینجا میتونید بهم بگید.

@Learn_Cast
@LearnCast