چرا به حقوق دانان،میگن نجیب زادگان؟🧐


اکثرا شاید اصلاً ندانند که وقتی از تعبیر «نجیب‌زاده» برای حقوق‌ دانان استفاده می‌شود،این صرفا یک عنوان تشریفاتی یا تعریف ادبی نیست؛ پشت این تعبیر،یک پیشینه تاریخی و حقوقی چند صدساله قرار دارد.

برای فهم ریشه این تعبیر باید به فرانسه بازگردیم،جایی که در کنار اشرافیت سنتی، طبقه‌ای با عنوان «اشرافیت منصبی» (Noblesse de robe) شکل گرفت.
این گروه،برخلاف اشرافیت مبتنی بر نسب و خاندان، تا حد زیادی از میان حقوق‌ دانان، قضات، صاحب‌ منصبان قضایی و مدیران دستگاه اداری پدید آمد.
در فرانسه، تصدی برخی مناصب قضایی و اداری صرفاً یک شغل محسوب نمی‌شد؛ منصب می‌توانست برای صاحب خود اعتبار اجتماعی، منزلت حقوقی و در شرایطی حتی جایگاه اشرافی ایجاد کند. به همین دلیل، دانش حقوق و تصدی منصب قضایی به‌تدریج با مفهوم منزلت اجتماعی و «نجابت» پیوند خورد.

بنابراین وقتی از «نجیب‌ زادگان حقوق» سخن می‌گوییم، در واقع به سنتی تاریخی اشاره می‌کنیم که در آن دانش حقوق و خدمت در دستگاه عدالت،خود منشأ منزلت و اعتبار اجتماعی بوده است.
تعبیری که ریشه آن بسیار قدیمی‌تر از چیزی است که در نگاه اول به نظر می رسد.😎
@lawrishe