Афіцыйны канал Паўла Латушкі – палітык, дыпламат – кіраўнік НАУ – намеснік кіраўніка Аб'яднанага Пераходнага Кабінета Беларусі – экс-міністр культуры, амбасадар
Режим Лукашенко ведет переговоры с США и пытается договориться о какой-нибудь «сделке», но в то же время увязывает транспортную и нефтяную систему страны с тонущей экономически и военно Исламской Республикой Иран.
Диктаторский режим решил выступить одним из ключевых топливных спонсоров и логистических партнеров тегеранского режима.
При этом важно понимать, что попытка заработать на топливном голоде Ирана и задействовать международный транспортный коридор «Север — Юг» обойдется Лукашенко неизмеримо дороже той сиюминутной выгоды, которую он рассчитывает получить.
Давайте разберем очередной экономический и геополитический просчет режима Лукашенко: https://youtu.be/25Bh8ZIePjs
Сёння мы адзначаем Дзень «Пагоні» і бел-чырвона-белага сцяга. 35 гадоў таму, 19 верасня 1991 года, Вярхоўны Савет Беларусі зацвердзіў сімваламі нашай дзяржавы «Пагоню» і бел-чырвона-белы сцяг.
Гэта нашы гістарычныя сімвалы, якія блізкія большасці беларусаў. Мы гэта ўбачылі ў чарговы раз у 2020 годзе, і дагэтуль яны лунаюць на ўсіх акцыях беларусаў за мяжой.
У маёй сям’і ў бацькоў заўсёды захоўваўся бел-чырвона-белы сцяг, з якім тата і мама хадзілі на мітынгі і шэсці беларускай апазіцыі. Нават тады, калі тата ўжо не мог хадзіць, сцяг захоўваўся як вера і надзея ў будучыню Беларусі — свабоднай, дэмакратычнай, незалежнай. Беларусі без дыктатуры.
Калі прыходзіў у кватэру маіх бацькоў, адразу каля ўваходу побач з люстэркам вісеў герб «Пагоня». Таму, заходзячы да бацькоў, кожны чалавек разумеў, якіх прынцыпаў прытрымліваюцца тыя, хто тут жыве.
Для мяне і для мільёнаў беларусаў гэтыя сімвалы — душа і нацыянальная свядомасць беларускага народа. Яны яднаюць мінулае прадзедаў, зацятую барацьбу сённяшняга дня і непахісную веру ў тое, што вольная будучыня для нашай Бацькаўшчыны непазбежна настане.
Павел ЛатушкаСиндром Шкловского поля: как Лукашенко рушит иллюзию безопасности чиновников Личная инспекция Александра Лукашенко в Шкловский район закончилась очередным погромом чиновников. Вертолет приземлился прямо на поле сельхозпредприятия "Говяды-Агро", где диктатору…
Ну и, наконец, нынешний разгром под Шкловом – это прямое продолжение личной репрессивной традиции Лукашенко, который перенес свой опыт руководства совхозом на масштабы всей страны.
И эта его практика кадровых погромов выстраивалась годами. Например, в ноябре 2012 года после визита на "Борисовдрев" за срыв модернизации деревообработки полетели головы руководства всей отрасли, а директор завода Владимир Мальцев оказался на скамье подсудимых и получил реальный срок. В августе 2018 года произошел публичный разнос в Оршанском районе с криками: "Правительство саботирует мои указания! Месяц сроку – и чтобы все было сделано!", что стоило постов вице-премьеру, двум министрам и главе Витебского облисполкома. В марте 2019 года произошла инспекция на ферму "Слижи" и знаменитое дело об "обосранных коровах" с воплями: "Они же больные, они же дохнут! Вы что, ошалели?", что мгновенно лишило должностей вице-премьера Михаила Русого, министра Леонида Зайца и председателя райисполкома.
Со временем эта система окончательно эволюционировала: агрономы, экономисты и управленцы сельхозпредприятий были фактически отодвинуты от реального управления. Госконтроль, Генеральная прокуратура, КГБ и МВД превратились в главных аудиторов беларуских полей и ферм. Постоянные рейды милиции с проверками топливных баков и поиском слива ГСМ, уголовные дела против директоров хозяйств за попытки скрыть падеж скота ради выполнения показателей, жесткие посадки за невыполнение плановых нормативов и проверки хранения удобрений наглядно доказали: аграрным сектором в Беларуси не управляют с помощью законов экономики. Абсурд дошел до того, что к контролю посевной и уборочной режим привлекает военкоматы, а силовики вместе с военкомами проводят инспекции в сельхозпредприятиях, оценивают качество работы механизаторов и грозят отправить "нерадивых работников" и сорвавших график чиновников прямо в армию или на исправительные работы.
Выходит, сегодня не профильные министры и отраслевые эксперты, а силовики и прокуратура превратились в главных управленцев беларуской экономики. А остальным чиновникам открыто дают понять: за невыполнение планов судить будут "по законам военного времени".
Понимают ли сами чиновники, к чему это всё ведет? Когда за каждым сломанным трактором и каждым неубранным метром земли им уже вполне реально мерещится конвой. И что они планируют делать дальше с этим пониманием? Ведь еще вчера они молча наблюдали – а кто-то и покорно участвовал – в массовых репрессиях против беларуского народа, рассчитывая, что их-то дубинки и уголовные дела точно не касаются. А сегодня репрессивная машина берется за них самих.
Вспоминаются знаменитые строки немецкого пастора Мартина Нимёллера: "Когда нацисты пришли за коммунистами, я молчал: я же не был коммунистом. Когда они пришли за социал-демократами, я молчал: я же не был социал-демократом. Когда они пришли за членами профсоюзов, я молчал: я же не был членом профсоюза. Когда они пришли за евреями, я молчал: я же не был евреем. А когда они пришли за мной — уже не осталось никого, кто мог бы за меня заступиться".
Ведь всё происходит ровно по той же формуле: когда пришли за гражданским обществом, чиновники молчали, ведь они не считали себя его частью. Но сегодня режим пришел за ними самими – и заступаться за них уже просто некому.
Синдром Шкловского поля: как Лукашенко рушит иллюзию безопасности чиновников
Личная инспекция Александра Лукашенко в Шкловский район закончилась очередным погромом чиновников. Вертолет приземлился прямо на поле сельхозпредприятия "Говяды-Агро", где диктатору решили показать уборку льна. Но вместо красивой картинки обнаружилась совсем другая: сорванные сроки, сгнивший в земле урожай и вердикт Лукашенко: "Вы хотели показать, как не надо работать? За это надо в тюрьму сажать! Это ужас, кошмар! Переводите область на военное положение". Досталось всем без исключения: и главе Могилевского облисполкома Анатолию Исаченко, и министру сельского хозяйства Юрию Горлову, и недавно назначенной помощнице Надежде Котковец. Им прямо заявили: если останется хоть метр нераспаханной земли – вылетят с должностей.
И ведь за этим очередным погромом чиновников отчетливо виден глубокий системный кризис, когда в одной точке сходятся личный страх чиновников перед внезапной проверкой, репрессивные советские практики и специфика ручного управления.
Что в этой ситуации больше всего выбивает чиновников из колеи? Абсолютная непредсказуемость реакции диктатора и понимание, что статус больше не защищает. Годами они жили в привычной парадигме "потемкинских деревень". К визитам Лукашенко вылизывали только парадные трассы и образцовые поля вдоль дорог, сбрасывая все проблемы и развал в глубинку. Но Шкловский кейс в очередной раз показал: эта маскировка не гарантирует чиновникам спокойствия.
И здесь возникает управленческий парадокс. Система сама загоняет чиновника в ловушку: не показать требуемый результат нельзя – накажут сразу. Показать реальное положение дел тоже нельзя – снимут с должности. В итоге единственной стратегией выживания становится утаивание проблем до последнего момента. Когда же эта иллюзия рушится из-за случайно севшего где-то не там вертолета, репрессивный аппарат включает привычный режим поиска виновных.
Все это прямо отсылает к советскому культу стратегических культур и сталинской практике борьбы с "вредительством". В СССР существовала жестокая сакрализация отдельных растений: например, при Хрущеве это была кукуруза, за невыполнение планов по которой партийные секретари лишались партбилетов и карьер. В современной Беларуси в этот ранг возведен лён: он буквально вплетен в государственный герб, а сам объявлен главным национальным брендом. В этом смысле порча урожая льна для режима – это по сути покушение на саму его идеологию и личное оскорбление.
Точно так же, как сталинские наркомы искали "классовых врагов" по печально известному "закону о трех колосках" – жесткому указу 1932 года, по которому за срезанный в поле колосок или поломку колхозного трактора давали десять лет лагерей или расстрел, – сегодня беларуским чиновникам за срыв аграрных показателей обещают "отрывать головы" и грозят наручниками. "Вы мне ответите головой! Железобетонно!" – такие фразы давно стали фирменным стилем диктатора на любых совещаниях. Так и в советские годы агрономов и инженеров отправляли в ГУЛАГ за "вредительское" засорение полей или простоявшую без ремонта технику. Все потому, что административно-командная система просто не умеет работать на иных стимулах, кроме парализующего страха, хотя именно этот страх и парализует любую инициативу на местах.
Параллели, кстати, прослеживаются и с другими тоталитарными режимами. Например, в Третьем рейхе в рамках "четырехлетнего плана" Геринга и концепции "битвы за урожай" сельское хозяйство тоже подчинили жесткой милитаристской логике. Невыполнение аграрных нормативов или нерациональное использование земель трактовалось как саботаж и каралось трибуналом или отправкой в концлагеря. Назначение спецпомощников по контролю за регионами там удивительно напоминает сегодняшнюю систему помощников диктатора по областям и введение "военного положения" в экономике беларуских областей. Цель – компенсировать неэффективность системы жестким административным давлением на собственных исполнителей.
Аб’яднаны Пераходны Кабінет, Офіс Святланы Ціханоўскай, Цэнтр Беларускай Салідарнасці і ініцыятыва «Вольныя» інфармуюць, што прыблізны час прыбыцця ў Варшаву групы з 10 былых палітвязняў, якія былі вызвалены дзякуючы намаганням Злучаных Штатаў Амерыкі 16 верасня, — сённякаля 15:30.
Прыбыццё плануецца ў Цэнтр Беларускай Салідарнасці па адрасе Oleandrów 6, 00-636 Warszawa.
Групу суправаджае каардынатарка ініцыятывы «Вольныя» Вераніка Станкевіч.
BYSOL адкрыў экстранны збор у падтрымку вызваленых. Мэта — сабраць €25 000, каб кожны з іх мог атрымаць мінімум €1000 дапамогі.
Гэтыя сродкі патрэбныя на самае неабходнае пасля вызвалення: арэнду жылля, медыцынскую дапамогу, аднаўленне дакументаў і базавыя побытавыя выдаткі.
Пасля турмы людзям даводзіцца аднаўляць здароўе, дакументы, шукаць жыллё і працу, фактычна нанова наладжваць сваё жыццё. І ў гэты момант асабліва важная наша салідарнасць.
Падтрымаць збор можна любой сумай. Нават невялікі данат — гэта рэальная дапамога чалавеку, які толькі што выйшаў на волю.
Сваякам тых беларусаў, якія жывуць у Чэхіі, будзе прасцей атрымаць чэшскую візу
У дачыненні да рэжыму Лукашэнкі няма ніякіх ілюзій, адзначыла Генеральная дырэктарка па справах Еўропы Міністэрства замежных спраў Чэхіі Гана Губачкава падчас сустрэчы з намеснікам кіраўніцы Аб’яднанага Пераходнага Кабінета, кіраўніком НАУ Паўлам Латушкам.
У сустрэчы з чэшскага боку ўзяў удзел амбасадар Чэхіі ў Польшчы Бжэціслав Данчак, а з беларускага боку таксама кіраўнік фонду «Беларускі дом у Варшаве» Алесь Зарэмбюк.
Падчас сустрэчы Павел Латушка распавёў пра стратэгію двух накірункаў, якую дэмакратычныя сілы прапануюць партнёрам: – ЗША выкарыстоўваюць свае механізмы дзеля прыпынення рэпрэсій і вызвалення ўсіх палітвязняў; – ЕС, выкарыстоўваючы санкцыйныя і дыпламатычныя механізмы, настойваюць на сістэмных зменах у краіне і пачатку дыялогу прадстаўнікоў функцыянальнай улады ў Беларусі з беларускім грамадствам.
Гана Губачкава адзначыла, што гэта падыход, які Чэхія падтрымлівае, бо важна дасягнуць сістэмных зменаў у Беларусі.
Падчас сустрэчы бакі пагадзіліся, што, нягледзячы на вызваленне палітвязняў, сітуацыя ў Беларусі не змянілася, а беспрэцэдэнтны ўзровень рэпрэсій працягваецца штодня.
Асобна Генеральная дырэктарка па справах Еўропы МЗС Чэхіі распавяла пра тое, што ўрад Чэхіі рыхтуе рашэнне, якое мусіць быць прынята ў найбліжэйшыя тыдні і якое спрасціць атрыманне чэшскіх віз для сваякоў беларусаў, якія пражываюць у Чэхіі.
На сустрэчы Павел Латушка распавёў пра дзейнасць інстытутаў дэмакратычных сіл, пра дэлегацыі Каардынацыйнай Рады ў найважнейшых еўрапейскіх міжпарламенцкіх інстытутах, а таксама пра сітуацыю ў беларускай культуры, якая мэтанакіравана русіфікуецца рэжымам Лукашэнкі пры падтрымцы Крамля з мэтай змяніць ментальнасць беларусаў, і пра працу, якую НАУ праводзіць па прыцягненні прадстаўнікоў рэжыму Лукашэнкі да адказнасці.
Гана Губачкава пацвердзіла пазіцыю Чэхіі адносна поўнай салідарнасці з дэмакратычнымі сіламі Беларусі і гатоўнасці працягваць падтрымку, адзначыўшы, што Чэхія памятае, як гэта — калі ў краіне дыктатура, а ў турмах знаходзяцца палітычныя зняволеныя.
Купалаўскі тэатр заўсёды быў больш, чым галоўная сцэна краіны. Гэта фундаментальная частка беларускай культуры, душа і сэрца нашай нацыі. Праз гэту сцэну з пакалення ў пакаленне перадавалася любоў да роднага слова.
Але галоўная сіла Купалаўскага тэатра — гэта людзі. У 2020 годзе вольныя Купалаўцы адмовіліся быць дэкарацыяй для злачыннага рэжыму. Яны выбралі гонар і свабоду.
Вольныя купалаўцы — не проста бліскучыя таленты і прафесіяналы. Яны — душа і сумленне Беларусі.
Мне пашанцавала ў жыцці быць дырэктарам Купалаўскага тэатра. Гэта адзін з найбольш важных этапаў у маім жыцці, якім вельмі ганаруся.
Вялікая ўдзячнасць Купалаўцам за мужнасць і за тое, што захоўваеце беларускую культуру нават у такіх цяжкіх умовах, у якіх мы знаходзімся сёння.
Міністр культуры Рэспублікі Беларусь (2009-2012), Генеральны дырэктар Купалаўскага тэатра (2019-2020), Павел Латушка
«Беларуский корпус»: инфильтрация ЧВК «Вагнер» и других пророссийских парамилитарных структур в силовой аппарат Республики Беларусь
Несколько дней назад в войсковой части 7404 внутренних войск МВД прошли занятия с «инструкторами, обладающими опытом участия в современных вооруженных конфликтах». Как сообщалось, было уделено внимание правильной смене магазина и выбору позиции для ведения огня, алгоритму действий с оружием при внезапном столкновении с противником, а также изготовке к стрельбе и передвижению на поле боя. А что это были за инструкторы?
После мятежа Пригожина часть бойцов небезызвестной ЧВК «Вагнер» была выведена на территорию Беларуси. Тогда же сообщалось, что они проводят тренировки для беларуских военнослужащих, а часть бойцов даже поступила на службу в беларуские части. На протяжении 2024 года силовые структуры Лукашенко регулярно сообщали о тренировках с участием «вагнеровцев». Однако позднее «вагнеровцев» почему-то перестали упоминать.
Следует отметить, что поддержка диктаторских режимов часто становится главной функцией российских наемников за рубежом, а Кремль получает правительство, заинтересованное в сотрудничестве с Россией. Так действуют российские советники и военные специалисты в странах Африки.
Но отличается ли коренным образом эта стратегия от стратегии в отношении Беларуси? Анализ в видео: https://youtu.be/pSYNytwdcBE
Ключ да вырашэння трагедыі, якая цяпер адбываецца ў Еўропе — гэта аб'яднаная Еўропа
«Стратэгія ЕС мусіць палягаць не толькі ў тым, каб будаваць на мяжы плот і купляць зброю. Стратэгія таксама мусіць быць у інфармацыйнай сферы. Мы мусім змагацца за розумы людзей», — адзначыў намеснік кіраўніцы Аб’яднанага Пераходнага Кабінета, кіраўнік НАУ Павел Латушка падчас XXXV Эканамічнага форуму ў Карпачы на панэльнай дыскусіі «Паміж канфрантацыяй і суіснаваннем — якая стратэгія Захаду адносна Расіі?».
У панэльнай дыскусіі таксама ўзялі ўдзел старшы аналітык у Еўрапейскім палітычным цэнтры Філіп Лаўсберг, былая амбасадарка Славакіі ў Польшчы Магдалена Вашарава, эксперт Інстытута бяспекі і міжнароднага развіцця Уладзімір Панамароў, а таксама галоўны рэдактар тэлебачання wPolsce24 Яцак Карноўскі.
«Ці мусіць Захад цяпер думаць пра тое, як супрацоўнічаць з Расіяй? Тут таксама паўстаюць пытанні моральнага выбару. Як мы можам сёння ўявіць сабе хоць нейкае супрацоўніцтва з Расіяй тады, калі яна працягвае агрэсію супраць Украіны? Тады, калі Расія хоча кантраляваць суседнія краіны? Я сабе не ўяўляю, як можна адмовіцца ад санкцыйнай палітыкі супраць Расіі, калі яна не аддасць акупаваныя тэрыторыі Украіне і не выведзе сваю армію з акупаваных земляў», — адзначыў Павел Латушка.
У ходзе дыскусіі Павел Латушка падкрэсліў важнасць барацьбы супраць расійскай прапаганды ў Беларусі:
«Мы мусім дзейнічаць і дбаць пра ўнутраныя змены ў Беларусі, змагацца за іх. Падтрымліваць дэмакратычныя сілы, падтрымліваць незалежныя беларускія СМІ, фінансаваць гэта — і фінансаваць у такой ступені, каб гэта сапраўдна мела велізарны ўплыў. Калі Расія цяпер кантралюе інфармацыйную прастору Беларусі і інвестуе ў гэта сотні мільёнаў ці нават мільярды долараў, то Еўрапейскі саюз, каб эфектыўна супрацьдзейнічаць расійскай прапагандзе, мусіць інвеставаць столькі ж у беларускае грамадства».
Падчас дыскусіі Павел Латушка адзначыў, што так званая сфера ўплыву Расіі за апошнія гады значна скарацілася. Расія страчвае свой уплыў у Арменіі, Азербайджане, Цэнтральнай Азіі, раней у Сірыі, зараз у Венесуэле, а ў перспектыве яшчэ на Кубе, адзначыўшы, што на сённяшні дзень рэальнай сферай уплыву Расіі застаецца толькі Беларусь.:
«Гэта вынікае з палітыкі Лукашэнкі, які 32 гады таму вырашыў, што будзе праводзіць аднавектарную знешнюю палітыку. Ён глядзеў толькі на Расію. І цяпер, як вынік, Лукашэнка фактычна прадаў знешнюю і ваенную палітыку. Гэта драматычна адбылося пасля выбараў 2020 года, калі ён іх прайграў і, каб не страціць пасаду, папрасіў падтрымкі ў Расіі», — падкрэсліў Павел Латушка.
Асобна Павел Латушка адзначыў неабходнасць аб'яднанай Еўропы для эфектыўнага супрацьстаяння расійскай агрэсіўнай палітыцы:
«Якім чынам можна скончыць вайну ва Украіне? Гэта аб'яднаная моцная Еўропа, якая падтрымлівае Украіну, а таксама праактыўная камунікацыя еўрапейскіх лідараў з Кітаем, дзеля таго, каб Кітай перастаў падтрымліваць агрэсію Расіі супраць Украіны. Гэта ключ да заканчэння вайны», — падкрэсліў Павел Латушка.
Народнае антыкрызіснае ўпраўленне з’яўляецца афіцыйным інстытуцыйным партнёрам XXXV Эканамічнага форуму ў Карпачы. Форум сабраў больш за 6000 гасцей з 53 краін свету, а таксама на ім праходзіць больш за 500 панэльных дыскусій.
Павел Латушка на Эканамічным форуме ў Карпачы: пра рэпрэсіі ў Беларусі і вызваленне Анджэя Пачобута
Намеснік кіраўніцы Аб’яднанага Пераходнага Кабінета, кіраўнік НАУ Павел Латушка і прадстаўнікі НАУ распачалі працу на XXXV Эканамічным форуме ў Карпачы. На форуме плануецца ўдзел больш як 6000 гасцей з 53 краін свету, адбудзецца больш за 500 панэльных дыскусій.
Павел Латушка выступіць 9 верасня на панэльнай дыскусіі «Праз канфрантацыю да суіснавання — якая стратэгія Захаду адносна Расіі?».
Спікер Каардынацыйнай Рады Арцём Брухан выступіць 9 верасня на панэльнай дыскусіі «Цэнтральная Еўропа — стратэгічная роля рэгіёна ў фарміраванні архітэктуры бяспекі».
У дзень адкрыцця форуму Павел Латушка даў інтэрв’ю вядучым польскім СМІ: навінаваму тэлеканалу TVN24, дзяржаўнаму інфармацыйнаму агенцтву — Польскаму агенцтву друку (PAP), а таксама вядучаму польскаму радыё RMF24.
Галоўнае пытанне, якое цікавіць польскіх журналістаў сёння, — гэта тое, што Анджэй Пачобут вярнуўся ў Беларусь.
Павел Латушка адзначыў, што Анджэй Пачобут у вачах беларусаў і палякаў з’яўляецца героем:
«Гэта сапраўды моцны ўчынак чалавека, які змагаецца за правы польскай меншасці ў Беларусі, і ён заслугоўвае найвышэйшых слоў павагі і падтрымкі».
Разам з тым Павел Латушка падкрэсліў, што важна не забывацца пра працяг рэпрэсій у Беларусі. Каля тысячы палітычных зняволеных знаходзяцца ў беларускіх турмах. Лукашэнка працягвае саджаць людзей у турмы па палітычных матывах, і яны вымушаныя пакідаць краіну. Сотні тысяч беларусаў, якія былі вымушаныя з’ехаць з Беларусі, не могуць вярнуцца дадому, бо ім пагражае зняволенне.
Выезд Анджэя Пачобута ў Беларусь стаў магчымым дзякуючы яго волі і характару як чалавека, а таксама дзякуючы дамоўленасцям, дасягнутым прадстаўнікамі ЗША і польскай дыпламатыі з рэжымам Лукашэнкі.
Павел Латушка адзначыў, што ў Беларусі ліквідавана больш за 2000 недзяржаўных арганізацый, якія не могуць дзейнічаць у краіне, бо пазбаўленыя легальнага статусу. Адначасова ён звярнуў увагу на тое, што за апошнія гады больш за 100 чалавек пры вяртанні з Польшчы ў Беларусь былі затрыманыя, а ў далейшым асуджаныя на шмат гадоў пазбаўлення волі.
«Лукашэнка будзе спрабаваць выкарыстаць гэтую сітуацыю, каб прадаць ілжывы тэзіс пра нібыта жаданне нармалізаваць адносіны з ЕС і ЗША. Аднак, калі ён сапраўды хоча нармалізацыі адносін, ён мусіць змяніць унутрыпалітычную сітуацыю ў краіне, што дазволіла б усім беларусам, якія вымушана пакінулі краіну, бесперашкодна вярнуцца на Радзіму», — адзначыў Павел Латушка.
Народнае антыкрызіснае ўпраўленне з’яўляецца афіцыйным інстытуцыйным партнёрам XXXV Эканамічнага форуму ў Карпачы.
How can I read @latushka without a Telegram account?
TGViewer shows the public web preview Telegram publishes for Павел Латушка: recent posts, photos, videos and the subscriber count, with no app, login or account.
How many subscribers does Павел Латушка have?
Павел Латушка (@latushka) has 4.53K subscribers on Telegram, refreshed roughly every 30 minutes.
Does Павел Латушка know I viewed it here?
No. Public channel previews carry no viewer identity, and TGViewer has no accounts or tracking of what you look up.
