جالبه، آدم وقتی یکجایی زندگی می‌کنه یا مدت طولانی در اونجاست کشف اونجا به چشمش نمیاد هی فکر می‌کنه وقت هست و یا عادی میشه براش. ولیکن اگر مدت محدود بمونه دوست داره گوشه به گوشه‌اش رو ‌کشف کنه‌‌. اصلا نمونه بارزش شماله، هرکی اهل شمال نیست می‌ره دریا و جنگل. از خود شمالیا بپرسی یا نمی‌رن یا ماهی یه بار می‌رن. حکایت منم هست مثلا تو شهرمون یه بازار قدیمی هستدکه اتفاقا من از بافت نوستالژیکش خوشم میاد ولی از وقتی برگشتم هنوز نرفتم. فکر کنم باید به چشم یک مسافر به خودم نگاه ‌‌کنم تا برم. آیا امروز خواهم رفت؟ خواهیم دید چه خواهد شد.