این هفته‌ رو با جمله‌ی گهربار « 🍑 خودشه، می‌خواد توش درخت بکاره» آغاز می‌کنم و از پذیرش مسئولیت و پیش بردن و پیگیری کارها و حرف‌هایی که به گردن من نیست یا آدم‌هاش نمی‌صرفن یا تأثیری در حیات و مماتم نداره یا خیری در اون نیست، دوری می‌کنم تا هم در آرامش باشم هم کباب نشم. می‌ذارم سر و تهشون جنگل زقوم بشه، آدمیزاد که نباید همه جا آبادگری و صلح و گشایش برقرار کنه. مگه بتمنی یا مشکل گشا ابلفضل؟ چیل کنیم و به زندگی و کارهای خود بپردازیم، نه راه انداختن کار و بار آدم‌های بیخود.