کوچه باغ خاطره

این زمزمه‌ای‌ست از سرِ حیرانی
در مستی و در عینِ هشیاری
آوازی از آبادی، در اوجِ ویرانی.
نیوشای این زمزمه باشید .

شعر، پرامپت و لیریک از #بیژن_صادقی

تولید صدا از سونو

@koochebaghekhatere

حیرانی

آبادیَم در اوج ویرانیست
آرامشم دریای توفانیست
جانم کویری تشنه لب، اما
اقلیم چشمانم چه بارانیست
با خنده ام شادی نکن هرگز
در خنده هایم، دردِ پنهانیست
غم قطره وُ آزادیم دریا
دریای من در قطره زندانیست
آواره اند ابیات من، آری
این شعر مجنونی بیابانیست
مدهوش و مستم بس که هشیارم
هشیاریم از فرطِ حیرانیست
دیگر غزل گویای دردم نیست
شعری که خواندی شعر پایانیست.

#بیژن_صادقی

@koochebaghekhatere

این ترانه، زمزمه‌ای‌ست
میانِ خواندن و گفتن؛
میانِ شعر و موسیقی،
میانِ دل و «گیسو بلند»؛
اگر دل‌تان خواست،
چند دقیقه‌ای مهمانِ این زمزمه باشید.

شعر،پرامپت و لیریک از #بیژن_صادقی
تولید صدا از سونو

گیسو بلند


گیسو بلند

تنها با تو سخن می گویم

چرا که در میان این خِیلِ جماعت

کسی نیست هم طَراز تو

ببین که در نمازِ تو

چه مومنانه سجده می کنم

و عطر گیسوی تو را

چه عاشقانه می بویم،

گیسو بلند

تنها با تو سخن می گویم.

■

اینجا کویر تشویش و صَحاریِ درد است

از افق تا به افق،

خالی از جنبش یک جنبنده

لغزش یک مار

پرواز یک پرنده،

اینجا ابر تیره ی سکوت،

سقف دوباره است

و قانون استوار، خمیدن،

اینجا بارانِ اوهام است که بر دریچه می بارد

و دریچه، چارچوب شکسته ایست

که روح مرا قاب می گیرد،

پس با که سخن بگویم ،

از این همه ، جز با تو.

■

در تو،

دریا همیشه موج می‌زند

شلتاقِ قطره ها بر سینه یِ صخره ها،

در تو،

کرانه ردیف اَقاقیست

و پرواز پرنده کمترین ارتفاع،

در تو،

بارشِ همیشه ی ِ سبز

قرار روح بیشه است

که در وسیعِ رنگ به رنگِ تو

روح تازه می دمد

در تن سکوتِ هر سنگ،

پس از این همه، با که سخن بگویم

جز با تو.

■

گیسو بلند

تنها با تو سخن می گویم

و در مسیر بیقراریم

این زخم کهنه را

از پیش پا می روبم،

گیسو بلند

تنها با تو سخن می گویم

که در انتهای این مسیر

پایانِ گلایه ی مرا

نشسته ای به تصویر.

■

عطر گیسوی تو با خود می برد

نوید عشق ما را

شهر به شهر

کو به کو

خانه به خانه ،

بر گیسوی تو نماز می گذارم

بر گیسوی تو

نماز

می گذارم .

#بیژن_صادقی

@koochebaghekhatere

گیسو بلند
تنها با تو سخن می گویم .

#بیژن_صادقی

@koochebaghekhatere

حصار

امشب سِتاره و ماه ، مهمانِ گریه و آه
اندوهِ یک جُدایی ، با شب رسیده از راه
امشب فضایِ خانه ، دلتنگِ خاطرات است
هوایِ سینه سنگین ، چشمِ آیِنه مات است
چشمانِ خسته یِ  من ، خیره  به نقشِ قالی
خنده یِ دلفریبت ، یک سایه یِ خیالی
امشب چرا در اینجا ، بارانِ گریه  تُند است
عبور این دَقایق ، دیوانه وار کُند است
خسته شدم از این شب ، تشنه ی خوابِ مرگم
بر این درختِ مُرده ، خشکیده مثلِ بَرگَم
باید که پَر بگیرم ، از این حصارِ بَسته
امّا چگونه آخر ، با این پَرِ شکسته.

#بیژن_صادقی

@koochebaghekhatere

من تشنه لب تو باران ؟ این رسم عاشقی نیست
پاییزیم، بهاران، این رسم عاشقی نیست
موجم ولی پریشان، آواره تر ز توفان
ای منزلت کِناران، این رسم عاشقی نیست
من در پِی اَت شتابان، دیوانه وار و لرزان
تا کی شَوی گریزان؟ این رسم عاشقی نیست
چشمت کُنام بَبران، مویت چو شب شکاران
من صید آن تَتاران، این رسم عاشقی نیست
هستی تو با رقیبان، در بزم باده نوشان
من شمع بیقراران، این رسم عاشقی نیست
بشکسته ای تو پیمان، بگسسته ای ز یاران
ای بی وفای دوران، این رسم عاشقی نیست
در جان من چو صنعان، لرزد درخت ایمان
ای برتر از خدایان، این رسم عاشقی نیست
در انتظار جانان، هستم همیشه گریان
ای بخت شهریاران، این رسم عاشقی نیست

#بیژن_صادقی

@koochebaghekhatere

ساقیا

افسانه نگو ساقی، لبریز شرابم کن
چون کوچه ی بن بستم ، از پایه خرابم کن
از خلق گریزانم ، از عقل پشیمانم
فریاد مرا بشنو، دیوانه خطابم کن
امشب سر آن دارم، کز خویش جدا گردم
دورم کن از این پیکر، مستم کن و خوابم کن
گر باده ی پی در پی، از دست تو نستانم
ساغر بشکن ساقی، خصمانه عتابم کن
هذیان شده گفتارم، آری تو تحمل کن
دیدی که سیه مستم، آنگاه جوابم کن
کم کن ز ملامتها، احوال مرا دریاب
عاشق شده ام ساقی، منکوب شرابم کن .

#بیژن_صادقی

@koochebaghekhatere

فصل انتظار

رویای باشکوهم، ای فرصت رهایی
من فصل انتظارم، از لحظه ی جدایی
در زیر چتر باران، خوابم ولی پریشان
ای آسمان آبی، خُدا کند بیایی
در شهر بی ترانه، من شاعر تو هستم
شعر و غزل فدایت، به من بگو کجایی
پروانه می شُمارم، به جای هر ثانیه
این انتظار زیبا، یعنی شبی می آیی
من نذر کرده بودم، با این غزل بگویم
من فصل انتظارم، حتی اگر نیایی

#بیژن_صادقی
@koochebaghekhatere

کوچه باغ خاطره

در کوچه باغ خاطرم، هر لحظه رهگذر تویی
در اوج عاشقانه ام، امکان بال و پر تویی
اقلیم جان خسته را، بارانِ شادِمانه ای
در کشوری به نام دل، قانون مُعتبر تویی
احساس نور و روشنی، در خواب هر پروانه ای
در چشمِ چاهِ شب نشان، امید یک سَحَر تویی
اِدراکِ سبزه های تَر، در لحظه های رُستَنی
نوری که با شکوفه ها، تا میوه همسفر تویی
در باغِ ساده زیستن، گُل می دهد نجابتت
در پُشت پرده های شب، خورشید پُر شرر تویی
دیوان من غزل غزل، در وصف روی ماه توست
در هر کلام و شعر من، همواره در نظر تویی

#بیژن_صادقی


@koochebaghekhatere

به «کوچه‌باغِ خاطره» خوش آمدید.

اینجا بخشی از دنیای من است؛

جایی برای شعرها، ترانه‌ها و صداهایی که از میان عشق، تنهایی، زندگی و خاطره گذشته‌اند.

جایی برای شعرها و ترانه‌هایی که در سال‌های مختلف نوشته‌ام و بعضی‌هایشان با موسیقی و صدا همراه شده‌اند.

شاید هر شعر، دری باشد به کوچه‌ای که روزی از آن گذشته‌ایم؛

و هر ترانه، خاطره‌ای که هنوز در ما ادامه دارد.

خوشحالم که این‌جا با من هستید.

شاید میان این شعرها و ترانه‌ها،

حرفی آشنا، خاطره‌ای دور،

یا حسی از گذشته پیدا کنید.

در این کوچه‌باغ، همراهم بمانید.

بیژن صادقی

Channel created