این منم…
قبل از آن‌که دنیا یادم بدهد ترسیدن را
قبل از آن‌که نام‌ها و نقش‌ها روی روحم بنشیند

این منم
با چشمانی که هنوز به آسمان نزدیک‌تر بود تا به زمین…
با دلی که بلد بود بی‌دلیل بتپد و بی‌بهانه دوست بدارد…
آن روزها
هیچ‌چیز نداشتم جز خودم
و امروز فهمیده‌ام
همان خود ساده و خاموش
تمام دارایی من بوده است.
بزرگ شدم
از راه‌های سخت گذشتم اما هر وقت خسته شدم برگشتم به همین تصویر
به همین سکوت عمیق
به همین نگاه
این منم
آغاز تمام شدن‌ها
و دلیل تمام دوباره برخاستن‌ها.

🤍