حق

یوسف آینه جمال خدا در دل یعقوب بود
یعقوب وقتی یوسف را از دست داد نابینا شد؛ اما این نابینایی فقط ظاهری نبود و چشم ظاهری یعقوب بسته شد تا چشم باطنی اش به دیدار حق باز شود

یعنی گاهی خداوند زیباترین تعلقِ قلبی انسان را می‌گیرد تا آدمی را به حقیقت واقعی جمال برساند
یعقوب  به یوسف دلبسته نبود بلکه به جمال الهی در صورت یوسف دلبسته بود. و این عشق، او را از صورت  به حقیقت رساند.
و این گم شدن یوسف همین سیر بود و بازگشت او هم کشف این حقیقت ، ابتدا یعقوب زیبایی خدا را در چهره یوسف می‌دید
سپس خدا او را از صورت جدا کرد تا حقیقت را بیابد ، بعد که حقیقت را چشید، دوباره یوسف را پیدا کرد اما این بار نه به چشم ظاهر، بلکه به چشم حق

« مرشد ربانی معصوم علیشاه گیلانی »