`୬ㅤ⃝𝓙ㅤдуша𓐏

بعضی شب‌ها باباهم پاکت‌های سیگارش رو می‌اندازه دور و یادش می‌ره چراغ‌ها رو خاموش کنه، بعضی وقت‌ها اون پیرمرد هم گل‌سر معشوقه‌ی مرده‌ش رو پیدا نمی‌کنه، بعضی وقت‌ها لیوان مورد علاقه مامان از دستم می‌افته و هزار تیکه می‌شه، بعضی عصرها یادمون می‌ره تابلویی که هدیه بود رو از دیوار خونه قبلی برداریم. بعضی وقت‌ها اشکالی نداره، چراغ‌ها رو خاموش نکن و مسواک نزن و اشک بریز.

به یاد دارم ما زیر کرسی خوابیده بودیم. بوی نعنا می‌دادی. آدم دلش می‌خواست تورو نفس بکشه. به من گفتی دوست داری برای همیشه دوست خوبت باشم و من خندیدم؛ حالا هرسال آبان ماه من هنوز دوست خوبتم با این‌که دیگه این‌جا نیستی.

غمگینی، سنگین و خسته. مثل خونه‌ای که سال‌هاست خالی مونده و پیچک‌هاش زرد شده.
اما من مثل بچه‌ای که اون‌جا بزرگ شده باشه،

‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌ ‌‌‌‌‌ ‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌ ” هنوز هم دوستت دارم. “

نعنا هیونگی~