سقراط:«من نمیتوانم به کسی چیزی بیاموزم، فقط میتوانم او را به فکر وادارم.»
حالا بیایید این جمله را در دلِ یک رابطه ببینیم. فرض کنید با همسر یا دوست صمیمیتان بحث میکنید. او میگوید:«تو به من احترام نمیگذاری.» شما هم در جواب میگویید:«چطور؟ من که همیشه به تو احترام میگذارم!» بحث در ظاهر تمام میشود، اما بیقرارید...
در جلسات #پرسشگری_سقراطی همین جملهی ساده را رها نمیکنیم!
باهم شروع میکنیم:
«احترام در این جمله، دقیقاً یعنی چه؟ برای او چه رفتاری مصداقِ بیاحترامی است؟ برای تو همان رفتار، یک شوخیِ بیآزار بوده؟»
«آیا ممکن است او از چیزی حرف میزند که تو اصلاً متوجهِ وجودِ آن نمیشوی؟»
«آیا احترام برای تو یعنی من حرفم را بزنم و تو گوش کنی؟ اما برای او یعنی تو حرفت را بزن و من تأییدت کنم؟»
«آیا ممکن است تو فکر کنی با سکوتت احترام میگذاری، اما او سکوتت را بیتفاوتی تعبیر کند؟»
«چه کسی تعیین میکند که یک رفتار محترمانه است؟ کسی که آن را انجام میدهد، یا کسی که آن را دریافت میکند؟»
«پشتِ این جمله، چه نیاز برآوردهنشدهای پنهان است؟ نیاز به دیدهشدن؟ نیاز به تأیید؟ نیاز به امنیت؟»
«آیا او دارد از بیاحترامیِ الان حرف میزند، یا از زخمِ کهنهای که شبیهِ همین احساس را به او داده؟»
«اگر به جای این جمله، میگفت «من نیاز دارم که در این رابطه دیده شوم»، آیا بحث شکلِ دیگری پیدا نمیکرد؟»
«آیا قبلاً هم کاری کردهای که از ته دل فکر میکردی احترام است، اما طرف مقابل آن را تحقیر تعبیر کرده؟ آن لحظه را به خاطر داری؟»
«چه چیزی باعث میشود که ما در روابطمان، به جای پرسیدنِ «احترام برای تو یعنی چه؟»، سریع به دفاع یا حمله رو میآوریم؟»
«آیا احترامِ واقعی، یعنی رفتارِ من مطابقِ تعریفِ تو از احترام باشد، حتی اگر با تعریفِ خودم فرق کند؟»
...
در جلسات پیش رو قراره این سوالات رو تا جایی تمرین کنیم که به قول استادم مراجع راه خونه رو گم کنه:)
اگر دوست دارید همراه باشید👇🏼🗝