✍️
«از دست حافظ عصبانی‌ام!»🗓 بیستم مهرماه، قرین و همنیشن نام شاعری است که مهرش در عمق جان مردم این سرزمین نشسته و شعرش در ذهن و بر زبان ایشان جاری است. شاعری که متعلق به همه‌ی قرن‌ها و محبوب همه‌ی قشرهاست.
🌷
«امین»؛ بخش شعر و ادب فارسی رسانه KHAMENEI.IR به مناسبت روز بزرگداشت حافظ در گفت‌وگو با آقای سیّدمحمدجواد شرافت، نگاهی به خصوصیات شعر حافظ و تاثیر آن بر نسل جدید شعرا داشته است.👇
💬 من وقتی اسم حافظ را می‌شنوم، به خاطر کارم کمی از او شاکی می‌شوم. چون در جلسات نقد شعر باید با کلی شاعر نوجوان و تازه‌کار سر و کله بزنیم که چرا کلمات حافظ را در شعرت می‌آوری!
💬 کلماتی مانند «بربط و صراحی و صوفی» مال آن‌ها نیست، «مُغ‌بچه» مال آن‌ها نیست. شاکی‌ام از حافظ؛ خراب کرده زبان شعری شاعر ۱۴ ساله و ۱۵ ساله امروزی را و یک بخشی از عمر ما به توصیه به «حافظ نخواندن» می‌گذرد! یعنی در آن دنیا یقه‌ی او را باید بگیرم و بگویم توان من را گرفتی! و البته این شکایت باید از خود ما هم باشد که نتوانستیم از حافظ درست استفاده کنیم.
💬 به بچه‌ها می‌گویم تکنیک را از حافظ بگیرید، اصلاً بحث‌های معرفتی ندارم، اصلاً کاری ندارم او حافظ قرآن بوده یا نبوده، یا حافظ به خاطر آن بوده که در موسیقی جایگاهی داشته، کاری به بحث معرفتش ندارم، ولی می‌گویم اگه قرار است از حافظ تقلید کنید، تکنیک را از حافظ بگیرید، حس و حال را از حافظ بگیر، نه این کلماتی که خودت معنیشان را نمی‌دانی.
💬 من شکایتم را از حافظ می‌کنم که خودش همین کارها را کرده، خیلی وقت‌ها یقه‌ی محبوبش را گرفته و او هم محبوب من است! اما واقعا و قطعاً این ضعف از من و ما است. یعنی ما یک جایی باید برگردیم، یک جایی نباید بخوانیم. باید برویم در قرنطینه؛ گاهی باید مولوی نخواند، سعدی نخواند، حافظ نخواند، حرفم در نهایت این ایت که با این‌ها نباید شروع کرد، ولی با این‌ها باید ادامه داد.
💬
عناصر سازنده‌ی شعر اندیشه، زبان، موسیقی، قالب، خیال و عاطفه است. اما شاعر نوجوان ما، وقتی به سمت حافظ می‌رود فقط موسیقی کلماتش را درک می‌کند و یک زبان تقلیدی را از حافظ می‌گیرد؛ زبان یعنی کلمه، زبان حافظ هم یعنی کلمه‌ی قرن هشتم. چون برایش ابهت دارد، فخامت دارد فکر می‌کند شعر یعنی این! شعر یعنی فخامت و تأثیر آن چیست؟ خیال او را می‌کشد و دیگر خیال او نمی‌تواند یار را با چشم سبز تصور کند!
💬 حافظ حتما چیزی داشته که در دسترس و در خانه‌ها است، یک چیزی دارد که آمده کنار قرآن. حافظ تعادل دارد و تناسب دارد و نسبت خودش را با انسان پیدا کرده. حافظ یک جایی از شعرش محبت است، یک جاهایی تعریض، یک جایی خشم، یک جاهایی حتی تمسخر! همه‌ی حواس عاطفی را کنار هم آورده. لذا این تعادل و این تناسب است که او را فراگیر کرده.
💬 هر کسی بسته به حیطه‌ی خودش می‌تواند از حافظ بهره‌ای داشته باشد. من «حافظِ شاعرها» را دوست دارم، یعنی حافظی که مثل خود ما شاعر است به معنی عام شاعر! حافظی که می‌توانی کنارش بنشینی و از او چیزهای زیادی بیاموزی....
🖼 متن کامل گفت‌وگو را از اینجا بخوانید:👇
farsi.khamenei.ir/others-report?id=63655
