انتظار مرگ نه تنها کمتر از مرگ نیست بلکه حتی این انتظار و فرسودگی تدریجی می تواند مرگ را از یک بلیه تبدیل کند به یک عطیه در واقع مرگ از یک پایان استعلا پیدا می کند به تنها امکان نجات اما گاهی این انتظار و بالتبع مرگ آگاهی پیش آمده می تواند سرآغاز تولدی دیگر باشد، تولدی از جنس ظهور یک نویسنده همچون روبرتو بولانیو، شاعری در شرف مرگ و نگران برای آینده خانواده خود و این نگرانی بیش از آنکه باعث تسلیمش شود به او نیرویی افزون داد برای هجرت از وادی نظم به نثر و رمان، سرانجام این سفر هم شد چندین شاهکار از جمله کارآگاهان وحشی، رمانی که روایتی است از یک حلقه آوانگارد شعر در مکزیک دهه هفتاد میلادی، مکزیکی که نه از جنس تولیدات هالیوودی و درگیر کارتل ها بلکه نبض آن با شعر می زند و هیاهوهای آن نه در شلیک گلوله بلکه در بدمستی ها و عشق های گناه آلود رئالیست های دو آتشه است.
@katechon6