📌 خاورمیانه بمثابه کفاره فروپاشی عثمانی
اگر جنگ عراق بر ضد ایران را فاکتور بگیریم همه جنگهای خاورمیانه در یک جغرافیای مشخص به وقوع می پیوندند، جغرافیایی از جنس امپراتوری عثمانی و این چنین است که باید گفت خاورمیانه با وجود گذشت بیش از یکصد سال از فروپاشی عثمانی همچنان در حال کفاره پس دادن برای این فروپاشی است کفاره ای که محدود به یک حوزه مشخص هم نمی ماند بلکه بتدریج از نقطه ای به نقطه دیگر تسری پیدا می کند بطوریکه نه تنها کلیت منطقه درگیرش می شود بلکه حتی باعث می شود هر از چندی چشم انداز و پیکربندی منطقه هم تغییر کند علت این واگرایی و تسلسل بحران هم بیش از هر چیز بر می گردد به ماهیت ویژه فروپاشی عثمانی و دولتهای برآمده از آن خاکستر، دولتهایی که هر چند با مشت آهنین داعیه ثبات داشتند اما بزعم کاپلان « دولت های تک قومی که از خاکستر امپراتوری چند قومیتی همچون عثمانی به وجود آمدند، غالبا ثابت کردند که رادیکال و بی ثبات هستند. دلیلش این است که مطالبه های گروه های قومی و فرقه ای و نارضایتی های خاص آنها که زیر چتر امپراتوری مشترک فروکش کرده بود، ناگهان به تنهایی و در مقابل یکدیگر قرار گرفت» نتیجه این امر هم می شود ثبات های مقطعی در واقع در این جغرافیا ثبات بیشتر از آنکه قاعده باشد استثنایی است برای خرید وقت در جهت دور دیگری از درگیری و در این وضعیت هر چند نمی توان منفعلانه نظاره گر ماند و ترکش ها را پذیرفت اما با این حال ورود به این جنگ خانوادگی هم بدون داشتن یک راهبرد مشخص و عقلانی به معنای گرفتار شدن در باتلاق است، باتلاقی بدون هیچ دستی برای یاری.
@katechon6