📌مغز اندرو
فکر کردن گاهی بمثابه یک موقعیت فرضی است که در آن «من» بطور آگاهانه برای ایجاد یک گفتگوی درونی بین خود و دیگری غایب می شود گفتگویی که گاهی هدفش بازگویی یک گذشته برای بازاندیشی دوباره آن است و مغز اندرو از این جنس است رمانی به روایت یک راوی غیر قابل اعتماد که می خواهد با بازیگوشی این گفتگو ذهنی را در جهان بیرون عینیت ببخشد اما گاهی این عینیت, ذهنیتی از چند جلسه تراپی را برای خواننده متداعی می کند و برای فهم جلسه تراپی باید آن کرد که فروید در تفسیر کلاسیک روانکاوی گفته به عبارتی غلبه بر مقاومت ها، مقاومت هایی که در این رمان بیش از هر چیز در فرم نمودار شده، اما با این حال دکتروف کلید را هم در این فرم ناهموار گذاشته, کلیدی در بین سطور و در گردش های بعضاً ناخواسته روای که لازمه پیدا کردنش ریزبینی خواننده است، ریزبینی که نتیجه اش می شود مشعوف شدن از خواندن یک شاهکار.
@katechon6