جنگ‌ها صرفا یک رخداد نظامی و امنیتی نیستند، بلکه لحظه‌ای برای بازتعریف مناسبات قدرت، بازتوزیع مشروعیت و جابه‌جایی نخبگان سیاسی به شمار می‌روند. در ایران نیز هر جنگ بزرگ، به‌ویژه اگر با فرسایش ساختارهای پیشین همراه شود، می‌تواند به نقطه عطفی برای تغییر آرایش نیروهای حاضر در ساخت قدرت تبدیل شود. در چنین شرایطی اگر جنگ چهل‌روزه را نه صرفاً یک درگیری نظامی، بلکه یک جنگ ترکیبی با شوک ژئوپلیتیکی و نهادی تلقی کنیم، آنگاه پیامدهای آن را باید در سطحی فراتر از میدان نبرد و درون ساخت قدرت جمهوری اسلامی جست‌وجو کرد؛ ساختی که با توجه به تجربیات چهار سال اخیر بیش از هر چیز متمرکز بر نوعی «عمل‌گرایی امنیتی» خواهد بود، الگویی که در آن، حفظ ثبات بر هرگونه رقابت جناحی و اصطکاک های فرهنگی و اجتماعی بحران زا اولویت پیدا می‌کند.
@katechon6
Post #389
2.35K
- 👌 22
- 👍 7
- ❤ 2
- 👎 2