اکنون در وضعیتی هستیم که تهدیدات و فشارها آنچنان تصعید و در هم تنیده و تبدیل به ید واحده شده اند که دیگر نمی توان آنها را از یکدیگر تمیز داد، در چنین شرایطی عملیاتی شدن مکانیسم ماشه هر چند به معنای تیر خلاص نیست اما با این حال با توجه به احیا دوباره قطعنامه های شورای امنیت بخصوص ۱۹۲۹ نه تنها تفنگ بدون گلوله لیلاز نیست، بلکه حتی می تواند کمپین فشار حداکثری را بیش از گذشته فعال تر کند، کمپینی که اکنون بر خلاف سابق دیگر محدود به رفع فوریت « تهدیدی» نیست بلکه متمرکز شده به حذف موجودیت ایران، در چنین وضعیتی هر چند موشک و دیپلماسی هوشمندانه می تواند تا حدی تهدیدات را مهار کند اما با این حال مهمترین ابزار استراتژیک ایران برای گذر از این مرحله حساس، هسته سخت نود میلیونی کشور است، هسته ای که نه با حرف و دکلمه بلکه با عمل فعال خواهد شد.
@katechon6