ابهام هسته ای هر چند در ماهیت متفاوت از گریز هسته ای است اما از لحاظ استراتژیک کارکردی یکسان دارد، بطوریکه در هر دو رویکرد، هدف تقویت بازدارندگی از طریق تاثیرگذاری بر ادراک دیگری برای اجتناب از رویارویی است اما همانگونه گریز نتوانست رویارویی را فریز یا به تعویق بیندازد، ابهام هم بخصوص با توجه به حفره های پدافندی و اطلاعاتی بجا مانده از جنگ و برهم خوردن تعادل میدانی نه تنها امکان چندانی برای خرید وقت ندارد بلکه حتی می تواند، دشمن را برای انجام دور دیگری از حملات تهییج هم بکند، بر این اساس، باید بیشتر از آنکه دنبال بازی با کلمات بود، تعادل از دست رفته را به هر طریق ممکن احیا کرد، وگرنه نتیجه چیزی نیست جز ورود به یک چرخه معیوب و فرسایشی از زد و خورد.
@katechon6