هویت ملی، مفهومی نه فراخ و همگن ساز آنگونه که ایرانشهری های رمانتیک می پندارند که در آن از هر چه نشان است جز « ایران». بلکه یک باور مشترک متمایز ساز سیاسی، فرهنگی و تاریخی است ( نه نژادی و دگرستیزانه) برای تاکید به خاص بودن و ارجحیت داشتن « ایرانیان »برای زندگی و حق حاکمیت در این جغرافیای ۱٬۶۴۸٬۱۹۵ کیلومتر متر مربعی و در این میان بقول رنه ژیرار در کتاب خشونت و تقدس « نه وجود این تمایز بلکه فقدانش برانگیزنده خشونت است، زیرا این فقدان انسان ها را به مقابله مستمر وا می دارد، مقابله ای که آنها را همسان می سازد و از ویژگیهای متمایزشان بری می کند، یعنی به کلام دیگر، آنها را از هویت مستقل خود تهی می گرداند».
@katechon6