این روزها بسیاری از کاربران از مواضع خصمانه و مشمئز کننده مقامات آلمانی نسبت به ایران تعجب می کنند، عجیب هم نیست زیرا بیشتر در رسانه ها از همکاری های راهبردی آمریکا با اسرائیل حرف زده می شود تا برلین و تل‌آویو، روابطی با عمری در حدود هفتاد سال که شروعش بر می گردد به ۱۹۵۵ و تقاضای راینهارد گهلن اولین رئیس سرویس اطلاعاتی آلمان ( OG و بعدها BND) از ایسر هارل رئیس وقت موساد برای تبادل اطلاعاتی، امری که در ابتدا با توجه به تبار نازی اعضای سرویس آلمان با بی توجهی موساد روبرو شد، اما گهلن برگ دیگری رو کرد، آزادی عمل کامل موساد در آلمان و همزمان انتقال اسناد راهبردی BND به تلاویو، همین امر هم باعث ارتقای روابط بین دو سازمان در دهه شصت شد، بطوریکه مایر آمیت رئیس افسانه ای موساد، آلمان را خانه دوم اسرائیل معرفی کرد و در این میان همکاری های مشترک به سطح عملیاتی هم ارتقا پیدا کرد، به گونه ای که سرویس آلمان نقش مهمی در از بین بردن دانشمندان موشکی آلمانی تبار مصر ایفا کرد آما آنچه آلمان را از دیگر کشورهای اروپایی همکار اسرائیل متمایز کرد، نه فقط همکاری های راهبردی اطلاعاتی بلکه یک پروژه حساس دفاعی بود، پروژه ای به اسم سربروس( در ابتدا کالیگولا) در جهت کشف اسرار رادارهای شوروی و برنامه ریزی اقدامات متقابل الکترونیکی برای شکست آنها، پروژه ای که شروعش در ۱۹۷۰ بود و بخشی از آن هم بدون اطلاع تهران در ایران انجام گرفت و نتیجه آن شد بمباران راحت تأسیسات هسته ای عراق در ۱۹۸۱ و همچنین فلج کامل سیستم پدافندی و نیروی هوایی سوریه در جنگ ۱۹۸۲ لبنان، بر این اساس انتظار چندانی نباید از آلمان داشت،  زیرا برلین، پایتخت دوم اسرائیل است.
(در این زمینه کتاب Israel's Clandestine Diplomacies بسیار پر نکته است.)

@katechon6