این تحلیل را در شهریور و در فردای عملیات اسرائیل در سایت مصیاف برای سایتی نوشته بودم اما به دلایلی نفرستادم و اکنون با توجه به نوع دفاع منفعلانه ارتش سوریه در حلب، واجد بعضی از نکات است که شایسته است به آن توجه شود.
سوریه با وجود اهمیت و جایگاه ویژه ژئوپلیتیکی در محور مقاومت، نه تنها بتدریج در حال از دست دادن عاملیت استراتژیک خود در پشتیبانی از محور است بلکه با توجه به ویژگی‌های خاص عملیات اسرائیل در مصیاف و پیاده کردن نیرو در عمق خاک سوریه به نوعی در حال تبدیل شدن به حیاط خلوت اسرائیل است، امری که شاید در ابتدا از عوارض جنگ داخلی و محیط آلوده اطلاعاتی سوریه بشمار بیاید اما با این حال استمرار این اتفاقات بیشتر از هر چیز بیانگر وجود یک اراده بعضاً خصمانه بر ضد محور در بخشی از ساخت امنیتی و نظامی سوریه است، اراده ای که هر چند به تنهایی توان عملیاتی کردن خواسته های خود را ندارد اما با این حال ابایی هم از چراغ سبز نشان دادن به اسرائیل ندارد در واقع اکنون محیط امنیتی سوریه بتدریج در حال عوض شدن است و بالتبع ایران هم باید در این زمینه در سیستم ادارکی خود بازنگری های اساسی کند زیرا بازی در سوریه از جنس دشمن, دشمن من، دوست من است شده و این بازی در حملات گاه و بیگاه نقطه ای متوقف نمی ماند بلکه هدف آن خلق و پیاده سازی معادله ای جدید در سوریه بر ضد محور مقاومت است، معادله ای مبتنی بر اخراج ایران از سوریه.
@katechon6