📌دولت اتحادیه ایران و روسیه
الکساندر دوگین.
افزایش تنش میان آمریکا و ایران یک واقعیت است. ترامپ در حال تغییر اولویت‌های سیاست خارجی ایالات متحده است. برای دولت قبلی( بایدن) و گلوبالیست های همفکرش، اولویت اصلی جنگ با روسیه در اوکراین بود. اما برای ترامپ، اسرائیل اهمیت بسیار بیشتری دارد و به همین دلیل، درگیری میان اسرائیل و ایران در اولویت قرار گرفته است. ایالات متحده هر چه بیشتر در این جنگ درگیر می‌شود و در نتیجه، تنش‌ها میان واشنگتن و تهران در حال شدت گرفتن است.

تا اینجا، درگیری به تهدیدات کلامی محدود شده، تهدیداتی عمدتاً از سوی ترامپ، که ایران را به بمباران و حتی نابودی کامل تهدید کرده است. اما ایران نه افغانستان است و نه عراق بلکه جامعه‌ای منسجم و یکپارچه است. در چنین شرایطی آغاز جنگی مستقیم با ایران، امری که اسرائیل شدیداً خواهان آن است و نتانیاهو ترامپ را به سوی آن سوق می‌دهد، می‌تواند به دام مرگباری برای ترامپ تبدیل شود.

این وضعیت حتی می‌تواند موقعیت ترامپ را میان حامیانش به‌شدت تضعیف کند، زیرا بخش قابل توجهی از حامیان ترامپ در جنبش MAGA، از ترامپی حمایت می‌کنند که صلح‌طلب است، همان کسی که به رأی‌دهندگانش وعده داده بود به جنگ‌ها پایان دهد. البته همه‌ طرفدارانش چنین نظری ندارند، اما من باور دارم بیش از نیمی از رأی‌دهندگان او چنین دیدگاهی دارند. و اگر او جنگ جدیدی را آغاز کند، جنگی که در ضمن، قابل پیروزی هم نیست، این امر می‌تواند به معنای سقوط سیاسی‌اش باشد.

البته، آمریکا می‌تواند ضربه‌ای شدید و بسیار دردناک به ایران وارد کند، اما به‌طور قاطعانه‌ای ناتوان از پیروزی در این جنگ است. چنین درگیری‌ای به نبردی فرسایشی، طولانی و بی‌پایان تبدیل خواهد شد. و دقیقاً به همین دلیل است که نئوکان های کابینه ترامپ، به‌همراه نمایندگان لابی طرفدار اسرائیل که در ایالات متحده بسیار قدرتمند هستند، او را به‌سوی این درگیری سوق می‌دهند. هدف آنها، پایان دادن به حیات سیاسی ترامپ از طریق تضعیف پایگاه حمایتی داخلی‌اش است. و این مسئله، به‌شدت خطرناک است.

در حال حاضر، تهران با آرامش و تدبیر به اوضاع پاسخ می‌دهد. از یک سو، بر غیرقابل قبول بودن باج‌خواهی نظامی علیه یک دولت مستقل تأکید می‌کند، و از سوی دیگر، از تحریک بی‌مورد آمریکا خودداری کرده و با مذاکره درباره مسئله هسته‌ای موافقت می‌نماید. این در حالی است که همه می‌دانند اسرائیل رقیب اصلی منطقه‌ای ایران از مدت‌ها قبل سلاح هسته‌ای در اختیار دارد. پس چرا ایران نباید چنین سلاحی داشته باشد؟ در این میان، هیچ منطق عادلانه‌ای وجود ندارد.

با اینکه مقامات ایرانی سال‌هاست تأکید دارند که برنامه هسته‌ای‌ کاملاً صلح‌آمیز است، اما طبیعی است که برخی نظرات درباره تسلیحات هسته‌ای در میان ایرانیان وجود داشته باشد. و این کاملاً منطقی است به‌ویژه در شرایطی که آنها از سوی یک دولت مسلح به سلاح هسته‌ای در خاورمیانه یعنی اسرائیل که از حمایت آمریکا نیز برخوردار است، تهدید می‌شوند.

پس این سوال پیش می‌آید: در چنین شرایطی ایران باید به چه کسی تکیه کند؟ اگر ایران ایده تشکیل یک دولت اتحادیه با روسیه، مشابه اتحادیه ما با بلاروس، را بپذیرد، وضعیت تغییر زیادی خواهد داشت. اما مقامات ایرانی هنوز برای این کار آماده نیستند، گرچه شاید تنها راه جلوگیری از جنگ باشد. در هر صورت، در این شرایط باید به‌طور پیشرو عمل کرد. بطوریکه هر کسی که کمتر جسارت به خرج دهد، احتمالاً شکست خواهد خورد.

بنابراین، اگر من به جای ایران بودم، تهدید قریب‌الوقوع را بسیار جدی می‌گرفتم. جنگ کاملاً محتمل است و ممکن است به‌زودی آغاز شود. بنابراین، نه تنها یک توافق استراتژیک، مانند توافق اخیر امضا شده بین روسیه و ایران، مورد نیاز است — بلکه ایده تشکیل یک دولت اتحادیه با ما نیز ضروری است. این می‌تواند گام نجات‌بخش باشد. باید پیش از وقوع اتفاقات عمل کرد.
@katechon6