هایدگر ملال را بمثابه امکانی برای حال مندی بنیادین می داند، فرصتی که در آن زمان می ایستد و همه چیز و همه کس نه تنها خود را از ما دریغ می کنند بلکه از دسترس ما هم خارج می شوند در واقع جدا می شویم از هرگونه نقش و روابطی که در آنها هویت ما شکل گرفته در چنین وضعیتی امکانی می یابیم برای رودررویی با خود به هدف بازنگری و بازآفرینی در جهت تجربه ای برای بیش از زیستن و فیلم The OUTRUN از این جنس است، شخصیتی درگیر الکل با خانواده و روابطی فروپاشیده و رانده از همه کس و همه چیز و در این میان یک جزیره در منتهی الیه شمال اسکاتلند برای او امکانی می شود برای غرق شدن در ملال، ملانی که آغاز می شود برای یک هستی متفاوت.
@katechon6