کانون ادبی رویش

فردا...! برای آیندگان به آسانی قابل تصور نیست که این دو واژه در چهارمین سال جنگ تا چه حد تداعی‌گر یأسی گنگ و ملالی بی‌پایان می‌نمود... ملالی وصف‌ناپذیر! بارها و بارها امیدها برباد رفته بود! صدها فردا که به دنبال یکدیگر آمده بودند، همچون دیروز و همچون امروز، هریک چون دیگری محکوم به نیستی و انتظار، محکوم به انتظار نیستی. زمان دیگر نمی‌گذشت. سال مانند رود استوکس شده بود که زندگانی را در دایره آب‌های سیاه و چرب خود احاطه کرده بود، با سایه روشن‌های تیره‌ای که گویی دیگر در حرکت نبودند. فردا؟ چه یی؟ مُرده است.
در قلب این دو نوجوان، فردا از گور سربرآورده و جان گرفته بود.

📚 پی‌یر و لوسی
✍ رومن رولان

وقتی سایه جنگ بر کشورت سنگینی میکند، می‌توان عاشق شد؟
«پی‌یر و لوسی» اثر رومن رولان، داستان عشقی عمیق میان دو جوان است که در دل جنگ جهانی اول اتفاق می‌افتد. رمانی کوتاه اما بسیار احساسی که تضاد میان لطافت عشق و خشونت جنگ را نشان می‌دهد.

🌱 روز یک‌شنبه، ۱۲ مهر ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۳۰، درباره‌ی این کتاب به گفتگو خواهیم نشست.
حضور، به شرط ثبت‌نام، برای همه آزاد و رایگان است.

@kanoone_rooyesh

🍃 چهلمین #حلقه‌_کتاب کانون ادبی رویش

📖 نقد و بررسی کتاب «پی‌یر و لوسی» اثر رومن رولان

🌱 حضور به شرط ثبت‌نام برای همه آزاد و رایگان است

⏰ مهر ۱۴۰۵
📍دانشکده دندانپزشکی، ساختمان اداری، طبقه اول، کلاس ۱


💻 خرید نسخه الکترونیکی از فیدیبو
🎧 خرید نسخه صوتی از فیدیبو


@kanoone_rooyesh

سلام!
مقدمه‌های اصلی‌تر و مفصل‌تر را احتمالاً خودتان بهتر از ما می‌دانید و خوانده‌اید. مقدمه‌هایی که حالا نوشتنشان از همیشه سخت‌تر شده است و یا همین که شروع به نوشتنشان می‌کنی، از ریختن قطره اشکی یا زمزمه آه و دریغی زیر لب، ناگزیر خواهی بود!
باری، بعد از آن مقدمه‌ها، همین گفتنی می‌ماند که ما نیز، در روزهای تلخ و خونین و تاریکی که از سر گذراندیم، در خانه، استیصال را تجربه کردیم. در نبود اینترنت (به معنی انسانی آن) و ارتباط با بیرون، کاری نمی‌شد کرد و همینجا بود که ما، به ناگزیر و شاید مثل همیشه، به ادبیات پناه بردیم؛ کتاب، فیلم و پادکست. و چه بسا در آینده‌ای که برای همه‌مان موهوم است، نیز پناه خواهیم برد!
این است که امیدواریم توانسته باشیم در این بسته پیشنهاد فرهنگی، ایده‌های جذاب و مفیدی برای پر کردن اوقات استیصال در اختیارتان بگذاریم! البته اگر حوصله‌ای بود...

شامل معرفی:
📚 ۴۴ کتاب
🎙 ۴ پادکست
🎥 ۱۶ فیلم و سریال


• این بسته، کار مشترکی‌ست از کانون ادبی هنری رویش، کانون فیلم و عکس نگاه و واحد فرهنگی انجمن اسلامی دانشکده دندانپزشکی

🔺«فرق بزرگی بین شاهنامه و آثار دیگر هست. یک‌وقت باغچه‌ای دارید که خیلی زیباست، شما با یک نگاه زیبایی این باغچه را درک می‌کنید. این رباعیات خیام ماست. یک‌وقت هست شما یک باغ دارید، با یک نگاه زیبایی آن را درک نمی‌کنید. باید یکی دو روزی یا یک هفته‌ای در این باغ باشید تا زیبایی باغ را درک کنید؛ اما باز بر آن مسلط می‌شوید بعد از چند روزی. مثل غزلیات حافظ، بوستان و گلستان سعدی و آثار نظامی. شاهنامه جنگل است که همیشه بر شما تسلط دارد. شما باید سال‌ها در این جنگل سیر و زندگی کنید. یک گوشه اش رودی خروشان است، گوشه‌ی دیگرش جانورانی مثل شیر و پلنگ و آهو است، یک گوشه درختان هزارساله‌ی سر به فلک کشیده است. شما برای اینکه به این جنگل مسلط شوید به سال‌ها مطالعه در آن نیاز دارید. من پنجاه سال است جنگل‌بانی می‌کنم.»
-جلال خالقی‌مطلق

▪️امروز سال‌روز تولد استاد جلال خالقی‌مطلق است، ادیب، زبان‌شناس، ایران‌شناس و بزرگ‌ترین شاهنامه‌پژوه همه‌ی دوران‌ها.
🔺۲۰ شهریور ۱۳۱۶- ۹ اسفند ۱۴۰۴

📸 عکس، از راست: پرویز مشکاتیان، بهرام بیضایی، ه.ا.سایه، ایرج افشار، جلال خالقی‌مطلق و محمدرضا شفیعی‌کدکنی
@Jabemag

📚
لئو تولستوی (۱۸۲۸–۱۹۱۰)، نویسنده و متفکر بزرگ روس، از تأثیرگذارترین چهره‌های ادبیات جهان است. او با آثاری چون «جنگ و صلح» و «آنا کارنینا» تصویری عمیق و انسانی از عشق، خانواده، جامعه، اخلاق و کشمکش‌های درونی انسان ارائه کرد.

تولستوی در سال‌های پایانی زندگی، بیش از پیش به مسائل اخلاقی، معنای زندگی، صلح و مسئولیت انسان در برابر دیگران پرداخت و دیدگاه‌هایش تأثیری فراتر از ادبیات بر جای گذاشت.

او نویسنده‌ای بود که انسان را نه از دور، بلکه از نزدیک و با تمام تناقض‌ها، ضعف‌ها و امیدهایش می‌دید؛ و شاید همین نگاه انسانی است که آثارش را، بیش از یک قرن پس از مرگش، همچنان زنده نگه داشته است.

@niloofarpublication

چهاردهم شهریورماه، زادروز بدیع‌الزّمان فروزانفر (۱۲۷۶-۱۳۴۹)

بدیع‌الزّمان فروزانفر (زادۀ ۱۴ شهریور ۱۲۷۶، بُشرویه)، دانشمند، ادیب، استاد دانشگاه و از مولوی‌شناسان نامدار سدۀ گذشته بود. در نوجوانی به مشهد رفت و از محضر عبدالجواد ادیب نیشابوری بهره برد. سال ۱۳۰۳ به تهران آمد و در مدرسۀ سپهسالار به تکمیل آموخته‌های خود پرداخت. از ۱۳۰۵ در مدرسۀ دارالفنون، سپس، مدرسۀ عالی حقوق، و پس‌از آن، در دارالمعلمین عالی به معلمی مشغول شد. با بنیان‌گذاری دانشگاه تهران به سمت استادی این دانشگاه پذیرفته شد و تا سال ۱۳۴۶ که بازنشسته شد، شاگردان بسیاری تربیت کرد که بعدها از استادان نامدار روزگار خود شدند. فروزانفر، ۱۶ اردیبهشت ۱۳۴۹ در تهران زندگی را بدرود گفت.
نثر فروزانفر، شیوا، پخته، به دور از درازگویی و از نمونه‌های نثر تندرست روزگار ماست. از آثار اوست: سخن و سخنوران، رساله در تحقیق احوال و زندگی مولانا جلال‌الدّین محمد مشهور به مولوی، مآخد قصص و تمثیلات مثنوی، احادیث مثنوی، شرح احوال و نقد و تحلیل آثار شیخ فریدالدّین عطّار نیشابوری، تصحیح کلیّات شمس، تصحیح رسالۀ قشیریه.

@theapll

که ما همچنان می‌نویسیم 
که ما همچنان در اینجا مانده‌ایم 
مثل درخت 
که مانده است 
مثل گرسنگی 
که اینجا مانده است 
مثل سنگ‌ها که مانده‌اند 
مثل درد که مانده است 
مثل زخم
مثل شعر 
مثل دوست داشتن 
مثل پرنده 
مثل فکر 
مثل آرزوی آزادی و 
مثل هر چیز که از ما نشانه‌ای دارد...

✍ محمد مختاری

روز پنج‌شنبه ۱۲ آذر ۱۳۷۷، پیش از غروب آفتاب برای خرید از خانه بیرون رفت و دیگر باز نگشت.
شش روز بعد، پیکر بی‌جانش با دو کوپن ناگرفته در جیبش، در بیابان‌های امین‌آباد پیدا شد.

@kanoone_rooyesh

۹ آگوست
روز جهانی عاشقان کتاب

🖼ادوارد مانه
@kanoone_rooyesh

رئیس محترم دانشکده‌ی دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران
جناب آقای دکتر بهمن سراج
با سلام و احترام؛

با توجه به نگرانی‌های ایجادشده درباره‌ی کناره‌گیری و استعفای جناب آقای دکتر محمدعلی کشواد، معاونت فرهنگی دانشکده، به علت فشارهای وارده، از حضرت‌عالی تقاضا داریم ضمن حمایت از ادامه‌ی فعالیت ایشان، تدابیر لازم را برای حفظ این سرمایه‌ی ارزشمند علمی و مدیریتی اتخاذ فرمایید و اجازه ندهید شرایط موجود به توقف همکاری ایشان با مجموعه منجر شود.
همه‌ی ما اذعان داریم که ایشان همواره در طول دوران مسئولیت خود علی‌رغم شرایط پیچیده، همیشه جانب انصاف را رعایت کرده‌اند و در جهت اعتلای سطح فرهنگی دانشکده قدم برداشته‌اند.
اطمینان داریم که استمرار حضور ایشان، موجب اعتلای سطح فرهنگی دانشکده‌ی دندانپزشکی و دانشجویان آن خواهد بود و موجب حفظ ثبات، کیفیت و پویایی در فضای فرهنگی دانشگاه می‌شود.
پیشاپیش از حسن توجه و عنایت حضرت‌عالی سپاسگزاریم.

با احترام،
جمعی از دانشجویان، اساتید و کارکنان دانشکده‌ی دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران

پی‌نوشت: اساتید محترم و دانشجویان گرامی دانشگاه علوم‌پزشکی تهران در صورت تمایل می‌توانند با امضا کردن فرم‌هایی که به صورت فیزیکی به دستشان رسیده است یا مراجعه به این لینک، با ارائه کد پرسنلی یا شماره دانشجویی این نامه را امضا کنند.

جلال خالقی‌مطلق شاهنامه‌پژوه و مصحح برجسته شاهنامه درگذشت

@kanoone_rooyesh

بهارا تلخ منشین، خیز و پیش آی
گره وا کن ز ابرو، چهره بگشای

بهارا خیز و زان ابر سبک رو
بزن آبی به روی سبزه ی نو

سر و رویی به سرو و یاسمن بخش
نوایی نو به مرغان چمن بخش

بر آر از آستین دست گل افشان
گلی بر دامن این سبزه بنشان

گریبان چاک شد از ناشکیبان
برون آور گل از چاک گریبان

نسیم صبحدم، گو نرم برخیز
گل از خواب زمستانی برانگیز

بهارا بنگر این دشت مشوش
که می بارد بر آن باران آتش

بهارا بنگر این خاک بلاخیز
که شد هر خاربن چون دشنه خون ریز

بهارا بنگر این صحرای غمناک
که هر سو کشته ای افتاده بر خاک

بهارا بنگر این کوه و در و دشت
که از خون جوانان لاله گون گشت

بهارا دامن افشان کن ز گلبن
مزار کشتگان را غرق گل کن

بهارا از گل و می آتشی ساز
پلاس درد و غم در آتش انداز

بهارا شور شیرینم برانگیز
شرار عشق دیرینم برانگیز

بهارا شور عشقم بیشتر کن
مرا با عشق او شیر و شکر کن

گهی چون جویبارم نغمه آموز
گهی چون آذرخشم رخ برافروز

مرا چون رعد و توفان خشمگین کن
جهان از بانگ خشمم پر طنین کن

بهارا زنده مانی، زندگی بخش
به فروردین ما فرخندگی بخش

هنوز اینجا جوانی دلنشین است
هنوز اینجا نفس ها آتشین است

مبین کاین شاخه ی بشکسته خشک است
چو فردا بنگری، پر بید مشک است

مگو کاین سرزمینی شوره زار است
چو فردا در رسد، رشک بهار است

بهارا باش کاین خون گل آلود
بر آرد سرخ گل چون آتش از دود

بر آید سرخ گل، خواهی نخواهی
وگر خود صد خزان آرد تباهی

بهارا شاد بنشین، شاد بخرام
بده کام گل و بستان ز گل کام

اگر خود عمر باشد، سر بر آریم
دل و جان در هوای هم گماریم

میان خون و آتش ره گشاییم
ازین موج و ازین توفان بر آییم

دگربارت چو بینم، شاد بینم
سرت سبز و دلت آباد بینم

به نوروز دگر، هنگام دیدار
به آیین دگر آیی پدیدار
@kanoone_rooyesh

چهل روز از رفتنت گذشت، بهرام خان بیضایی! «و من مردمی را می‌شناسم که هنوز می‌گویند؛ آرش باز خواهد گشت.»

-----------------------------

این جنگ را من نخواستم. من خودم بازیچه‌ی این پیکارم. آنگاه که باید یگانه می‌بودند بیگانگی کردند؛ هرکس خود را اندیشید. هر یک به راه خود رفت. بسا پهلوان نام‌آور که تنها ماند. بسا تنهای تناور که به خاک افتاد. دلاوران کجا هستند؟ آری این بیداد از ماست و بیدادگران مائیم. تنها شکست بودشان که هماواز کرد. اینک سنگ بر سنگ مویه می‌کند که ما را از بند ایشان رها کنید. چه جای درنگ؟ گوش من بر بهانه‌ها بسته‌ست، و من با تو می‌فرمایم ای کشواد که خردمندی، هر چِت دلاوریست گردآور، این تو این پیمان.

📚 آرش
✍️ بهرام بیضایی

@kanoone_rooyesh

🔲 دکتر نیکزاد جاوید درگذشت

دکتر نیکزاد جاوید از پیشگامان پروستودنتیکس در ایران و آخرین رییس دانشکده دندان‌پزشکی تهران پیش از انقلاب به دیار باقی شتافت.
دکتر جاوید نقش ویژه‌ای در شکل‌گیری علم نوین دندان‌پزشکی در ایران داشت و واسطه تحصیل شمار زیادی از چهره‌های حال حاضر دندان‌پزشکی ایران در کشور آمریکا بود.
او در دهه‌های آخر عمر خود در کشور آمریکا طبابت و تدریس می‌کرد

@dandanechannel

ولی او (استالین) دل‌سوز هم‌میهنانش است. اگر مردم دلیل مصیبت‌های خود را ندانند، به شکل مضاعفی احساس بدبختی می‌کنند. و او تصمیم می‌گیرد پیشاپیش مقصران بدبختی‌های آینده را به مردم کشور معرفی کند. دشمنان گناهکار توجیه همیشگی همه‌ی مصیبت‌های مردم روسیه بودند. استالین به یاد می‌آورد که حکومت تزار در جنگ جهانی اول به‌سرعت توجیه قابل‌درکی برای ناکامی‌های ژنرال‌های بی‌مایه‌اش پیدا کرده بود: جاسوسان. و ملت با خوشحالی این توجیه را پذیرفت. اینک توجیه جدیدی به فکر او رسیده بود: خرابکاران. مهندسان باید خرابکار می‌شدند. کارشناسانی که تحصیلات خود را در زمان تزار به پایان رسانده بودند، طبیعتاً از دیکتاتوری پرولتاریا نفرت دارند و خرابکاری می‌کنند! محاسبه‌ی استالین درست بود: نفرت کور توده‌های کم‌سواد نسبت به تحصیل‌کردگان و روشنفکران موجب بازگشت آن شعار محبوب می‌شد: بزن!

📚 استالین
✍️ ادوارد رادزینسکی، ترجمه‌ی آبتین گلکار

@kanoone_rooyesh

طاقت بيار، طاقت! كه پهلوانی جز طاقت نيست. چون تو را شكنجه می‌كنند بايد كه بر ايشان بخندی و اگر نتوانی خنديد، آب دهان بر رويشان بيفكنی و اگر آب دهان نتوانستی افكند، ناسزايشان بگویی و اگر ناسزا نتوانستی، دندان خشم بفشری و اگر دندان خشم فشردن نتوانی، مباد بنالی! كه ايشان از تو همين خواهند. و اگر بيش خواهند، مباد بگریی! كه چون بگریی آنگاه است كه ايشان بر تو بخندند...

📚 قصه‌های میر کفن‌پوش
✍ بهرام بیضایی

@kanoone_rooyesh

شکست دن‌کیشوت از آسیاب بادی

...در آن هنگام سی تا چهل آسیاب بادی در آن دشت دیدند و همین که چشم دن‌کیشوت به آنها افتاد به مهتر خود گفت: بخت بهتر از آنچه خواست ماست کارها را روبراه می‌کند. تماشا کن سانچو، هم اینک در برابر ما سی دیو بیقواره قد علم کرده‌اند و من در نظر دارم با همه‌ی ایشان نبرد کنم و هر چند تن که باشند همه را به درک بفرستم. با غنیمتی که از آنان به‌چنگ خواهیم آورد کم‌کم غنی خواهیم شد، چه این خود جنگی بر حق است و پاک کردن جهان از لوث وجود این دودمان کثیف در پیشگاه خداوند تعالی عبادتی عظیم محسوب خواهد شد.
سانچو پانزا پرسید: کدام دیو؟
اربابش جواب داد: همانها که تو آنجا بازوان بلندشان را می‌بینی، چون در میان ایشان دیوانی هستند که طول بازوانشان تقریبا به دو فرسنگ می‌رسد.
سانچو در جواب گفت: احتیاط کنید ارباب، آنچه ما از دور می‌بینیم دیوان نیستند بلکه آسیاب‌های بادی هستند و آنچه به‌نظر ما بازو می‌نماید پره‌های آسیاب است که چون از وزش باد به‌حرکت درآید سنگ آسیاب را نیز با خود می‌گرداند.
دن‌کیشوت گفت: معلوم است که تو از ماجراهای پهلوانی سررشته نداری. من به تو می‌گویم این‌ها دیو هستند. اگر می‌ترسی کنار بکش و در آن دم من یک‌تنه نبردی بی‌مانند و هراس‌انگیز با ایشان آغاز می‌کنم تو دعا بخوان.
دیو بودن آسیاب‌های بادی چنان بر لوح ضمیر دن‌کیشوت نقش بسته بود نه تنها فریادهای مهترش سانچو را نمی‌شنید بلکه وقتی هم به نزدیکی آسیاب‌های بادی رسید باز نتوانست به حقیقت پی ببرد.
سپس در پناه سپر خود با نیزه آماده به حمله، چهار نعل می‌تازاند و بر نخستین  آسیاب بادی که در جلو او بود میتازد. لیکن در هماندم که پهلوان با یک ضربت محکم نیزه پره‌ی آسیاب را سوراخ می‌کند، باد با چنان خشمی پره را می‌گرداند که نیزه تکه‌تکه می‌شود و اسب و اسب‌سوار را بدنبال خود از جا می‌کند و بحالی پریشان و نزار آنسوتر بر خاک میغلتاند.

📚 دن‌کیشوت
✍ سروانتس

@kanoone_rooyesh

«شهرناز: تو، چشمه‌ها شوریدی و شکستی
و خون کردی و آشفتی و خشکاندی.
تو درخت بریدی ضحاک!
درختی که هر برگ آن جداگانه جانی داشت.
و هر شاخه میوه جداگانه داد یا گلی…»

📚 شب هزارویکم
✍ بهرام بیضایی

@kanoone_rooyesh