🖋️
عبدالحسین زرینکوب؛مردی که با قلم ماندگار شدهمهچیز از
بروجرد، در ۲۷ اسفند ۱۳۰۱ آغاز شد؛ جایی که پسری به نام
عبدالحسین زرینکوب چشم به جهان گشود. شاید آن روز کسی نمیدانست این کودک، سالها بعد یکی از نامهای ماندگار تاریخ و ادبیات ایران خواهد شد.
کودکی و نوجوانیاش در بروجرد گذشت؛ اما برای ادامهی تحصیل مجبور شد راهی تهران شود. خیلی زود، علاقهاش به
ادبیات، تاریخ و اندیشه مسیر زندگیاش را مشخص کرد.
زرینکوب هنوز جوان بود که نخستین کتابش را منتشر کرد؛
در ۲۲سالگی. بعدتر وارد دانشگاه تهران شد و با
رتبهی اول از رشتهی ادبیات فارسی فارغالتحصیل شد و تحصیلاتش را تا مقطع دکتری ادامه داد؛ جایی که رسالهاش را زیر نظر استاد نامدار،
بدیعالزمان فروزانفر، نوشت.
اما این تازه آغاز راه بود.
او سالها در دانشگاه تهران تدریس کرد و قلمش را میان
تاریخ، ادبیات، عرفان و نقد ادبی به حرکت درآورد. سفر کرد، در مجامع علمی بینالمللی سخن گفت و حتی به عنوان استاد مهمان در
دانشگاههای پرینستون و کالیفرنیا تدریس کرد.
اما شاید چیزی که زرینکوب را برای همیشه در ذهن خوانندگان ایرانی ماندگار کرد،
کتابهایش بود.
در
«پلهپله تا ملاقات خدا» به سراغ مولانا رفت و از زندگی و اندیشهی او نوشت؛ در
«با کاروان حُلّه» با شاعران بزرگ فارسی همراه شد؛ و در
«دو قرن سکوت» به سراغ یکی از مهمترین و بحثبرانگیزترین دورههای تاریخ ایران رفت.
زرینکوب فقط پژوهشگر نبود؛ او بلد بود
علم را با ادبیات پیوند بزند. موضوعات دشوار تاریخی و ادبی را چنان روایت میکرد که خواننده احساس میکرد صفحات کتاب، بخشی از یک داستان زندهاند.
و شاید همین راز ماندگاری اوست؛
اینکه تاریخ را فقط روایت نکرد، به آن جان بخشید.
سرانجام در
۲۴ شهریور ۱۳۷۸، عبدالحسین زرینکوب در تهران چشم از جهان فروبست.
اما بعضی آدمها با مرگ تمام نمیشوند.
گاهی در کتابی که ورق میزنیم، در شعری که بهتر میفهمیم، یا در لحظهای که گذشتهی این سرزمین را به یاد میآوریم، دوباره با ما سخن میگویند..
عبدالحسین زرینکوب یکی از همان آدمهاست؛مردی که رفت، اما قلمش هنوز زنده است.📌کانون شعر و ادب دانشگاه شاهد🔗
کانال تلگرام|گروه روبیکا|اینستاگرام|کانال روبیکا|گروه تلگرام@kanoon_sh_adab_sh