زادروز فریدون مشیری؛
روایتگر عشقی ساده
🖋️ مشیری از شاعرانی بود که میان سنت شعر فارسی و جریان شعر نو، راهی میانه و شخصی پیدا کرد. زبان ساده، موسیقی دلنشین و مضامین عاطفی و انسانی، شعر او را برای طیف گسترده‌ای از مخاطبان قابل‌فهم و ماندگار کرد. «گناه دریا»، «ابر و کوچه»، «بهار را باور کن» و «از خاموشی» از مجموعه های شناخته شده او هستند.
فریدون مشیری پس از سال ها فعالیت ادبی، در سوم آبان ۱۳۷۹ در تهران چشم از جهان فرو بست.
من اینجا ریشه در خاکم
من اینجا عاشق این خاک، اگر آلوده یا پاکم
من اینجا تا نفس باقی‌ست می‌مانم
من از اینجا چه می‌خواهم، نمی‌دانم
امید روشنایی گرچه در این تیرگی‌ها نیست
من اینجا باز در این دشت خشک تشنه می‌رانم
من اینجا روزی آخر از دل این خاک، با دست تهی
گل برمی‌افشانم
@kaiums |کانون شعر و ادب هیوا