نامه‌ای به روبیو

✍فاطمه شمس

من این را به عنوان یک
معلم در یکی از دانشگاه‌های آیوی( io ) ، دانشگاه پنسیلوانیا ، و به عنوان کسی که سال‌ها صرف تدریس تاریخ و فرهنگ پارسی و تقاطع‌های آن‌ها با تاریخ و فرهنگ یونانی و غربی کرده‌ام، می‌نویسم.

روایت خطرناک شما از تاریخ پارسی-یونانی که به شدت اروپامحور است ، نه تنها تحریف‌شده و گمراه‌کننده است، بلکه  ابتدائی ترین واقعیت‌ها در مورد قرن‌ها تبادل فرهنگی بین تمدن‌هایی را نادیده می‌گیرد که شما آن‌ها را به عنوان اساساً متخاصم، قاب‌بندی کرده‌اید.

تمدن یونانی در انزوا از همسایگان شرقی‌اش توسعه نیافت، و آنچه ما اکنون تمدن غربی می‌نامیم، به طور مستقل از جهان‌های فکری و فرهنگی شرق آن پدیدار نشد.

پارسیان و یونانیان صرفاً دشمنانی نبودند که در یک مبارزه تمدنی ابدی قفل شده باشند .
آن‌ها همچنین همسایگانی بودند که جهان‌هایشان از طریق دیپلماسی، تجارت، هنر، مذهب، ادبیات، فلسفه، علم و اندیشه سیاسی با یکدیگر تقاطع پیدا می‌کرد.

خود امپراتوری هخامنشی یک جهان وسیع و چندفرهنگی بود که مدیترانه را به آسیای مرکزی متصل می‌کرد. متفکران یونانی در جهانِ  وسیع‌ترِ پارسی، زندگی و سفر می‌کردند، در حالی که دانش، هنر و ایده‌های سیاسی یونانی در سراسر مدیترانه شرقی و فراتر از آن گردش می‌کرد. این برخورد‌ها، پیچیده، متقابل و اغلب تحت تأثیرِ  تعارض و هم همکاری بودند.

بله، جنگ‌های امپراتوری بین پارسیان و یونانیان وجود داشت، درست همان‌طور که جنگ‌هایی بین دیگر امپراتوری‌های باستانی بود. اما کاهش تاریخ آن‌ها به تهاجم‌های نظامی در حالی که قرن‌ها تماس و تبادل فرهنگی را محو می‌کنید، تحلیل تاریخی نیست.
این، ساخت اسطوره ایدئولوژیک است.

اگر شما به طور جدی با تاریخ‌های فلسفه، ریاضیات، نجوم، اسطوره‌شناسی، هنر و ادبیات پارسی و یونانی درگیر می‌شدید، ممکن بود تشخیص دهید که چقدر ناکافی و خطرناک است که دوگانگی‌های تمدنیِ خام را بازتولید کنید که توسط فیلم  نژادپرستانه 300  notoriously،  محبوب شده است.

فراخواندن این کاریکاتور از تاریخ باستان برای بسیج حمایت از تهاجم نظامی معاصر ، یک خطای تاریخی بی‌گناه نیست. این یک راه برای ساخت دشمن است با ارائه یک تمدن کامل به عنوان یک تهدید وجودی.

تاریخ به ما نشان می‌دهد که چنین بلاغتی، به کجا می‌تواند منجر شود. نازی‌ها از اسطوره‌های تحقیر ملی و خیانت پس از جنگ جهانی اول سوءاستفاده کردند و یهودیان را قربانی کردند تا exclusion، آزار و اذیت و در نهایت نسل‌کشی را مشروعیت بخشند.

شرایط تاریخی متفاوت است، اما هشدار گسترده‌تر باقی می‌ماند:
ساخت عمدی دشمنان تمدنی می‌تواند به نرمال‌سازی غیرانسانی‌سازی و خشونت جمعی کمک کند.

وقتی یک مقام ارشد آمریکایی به طور گزینشی یک تاریخ پیچیده را  به وضوح تحریف می‌کند، سلاح‌سازی می‌کند، اطلاعات غلط را گسترش می‌دهد. او به پیشبرد یک جهان‌بینی کمک می‌کند که در آن جنگ بین تمدن‌ها، اجتناب‌ناپذیر به نظر می‌رسد و تهاجم قابل دفاع می‌شود.

این چگونگی ساخت روایت‌های سیاسی خطرناک است، و چگونگی آسان‌تر توجیه فاجعه‌های انسانی.
سخنرانی شما از نظر تاریخی ناآگاهانه، تهاجمی، اروپامحور و عمیقاً  نگران‌کننده است.

  در لحظه‌ای که عواقب تشدید نظامی با جان‌های انسانی سنجیده می‌شود، ما به سواد تاریخی و مسئولیت فکری نیاز داریم، نه کاریکاتور‌های نژادپرستانه که به عنوان تاریخ تمدنی لباس پوشانده شده‌اند.
@kafaeealirezaa