تنگه هرمز محور اصلی جنگ و صلح

♦️برخلاف مهملات ترامپیست‌ها در بی‌اهمیت بودن تنگه هرمز، این مسأله آن‌قدر جدی است که کل جنگ را تحت تأثیر قرار داده و همه موفقیت‌های نظامی آمریکا و اسرائیل را کم‌اهمیت کرده است. درست است که آمریکا نفت زیادی از تنگه هرمز وارد نمی‌کند اما اولاً بخشی از مبادلات تجاری‌ آمریکا با کشورهای عربی از طریق همین تنگه انجام می‌شود. دوماً با تحت تأثیر قرار گرفتن از اقتصاد جهانی، اقتصاد آمریکا هم متأثر می‌شود، به‌گونه‌ای که بازارهای سهام در آمریکا بیش از ۵ درصد ریزش کرده و سطح تورم بالاتر رفته است.

♦️از بحث اقتصادی که بگذریم بخش مهمی از حضور نظامی آمریکا در منطقه هم وابسته به امنیت تنگه هرمز است. مثلاً مقر ناوگان پنجم نیروی دریایی آمریکا در بحرین بدون آزادی تردد و امنیت در تنگه هرمز چگونه خواهد توانست به فعالیتش ادامه دهد؟ به جرأت می‌توانم بگویم که بدون امنیت تنگه هرمز، حضور نظامی آمریکا در کل منطقه زیر سؤال خواهد رفت.

♦️از نظر سیاسی هم مسئله تنگه هرمز آن‌چنان اهرمی به دست جمهوری اسلامی داده که می‌تواند آتش‌بس در لبنان را هم به مذاکرات صلح گره بزند، چیزی که تا همین دو ماه پیش برای همه ناظران مضحک به نظر می‌رسید و اسرائیل هر کاری که دلش می‌خواست با لبنان انجام می‌داد و جمهوری اسلامی جز سکوت عکس‌العملی نداشت. بدتر از همه آنکه مسلما این تازه اول راه است. از این پس هر مشکلی با آمریکا، اسرائیل یا کشورهای عربی پیش آید، تنگه هرمز اهرم فشاری است که ایران می‌تواند علیه آن‌ها استفاده کند‌ و فکر نمی‌کنم، بودن این اهرم قدرت در دست دشمن، چیزی باشد که ترامپ در ابتدای جنگ می‌خواست.

♦️بنابراین لاف‌های ترامپیست‌ها در این مورد که تنگه هرمز اصلا به آمریکا مربوط نیست و ترامپ برای چزاندن اروپا عمدا تنگه را باز نمی‌کند حرفی است کاملاً مهمل و غیرمنطقی. واقعیت آن است که ترامپ عزم و توان ایران برای بستن تنگه هرمز را دستکم گرفته و پیش‌بینی‌های لازم برای باز کردن تنگه از طریق نظامی را انجام نداده بود. شرایط همین حالا هم چندان تغییر نکرده است. اگر همین الآن و ۴۰ روز بعد از جنگ به تجهیزات نظامی مستقر در منطقه نگاه کنیم به نظر نمی‌رسد که توان آمریکا برای عملیات باز کردن تنگه هرمز کافی باشد، به خصوص آنکه توان آفندی ایران هنوز به اندازه کافی قدرتمند هست.

♦️در نهایت می‌توانم این‌طور جمع‌بندی کنم که ترامپ برای باز کردن تنگه هرمز که به محور کلیدی بحران ایران تبدیل شده یا باید در مذاکرات امتیازی بزرگ به ایران بدهد یا عملیاتی بسیار بزرگ‌تر را کلید بزند. راه سوم پایداری وجود ندارد.