در توضیح این بخش از متن دقت کنید که عربستان سعودی با وجود خط ساحلی طولانی در دریای سرخ، خلیج‌فارس و خلیج عقبه، وابسته به حفظ امنیت دو تنگه هرمز و باب‌المندب و کانال سوئز است. با اختلال در این سه آبراهه که کار سختی هم نیست، ارتباط دریایی عربستان با جهان تقریبا قطع می‌شود و این برای کشوری که تجارت زمینی محدودی دارد بسیار دردناک است. برای ایجاد وضعیتی شبیه به این برای ایران یعنی محاصره دریایی، باید خروجی نسبتا بزرگ دریای عمان از بندر چابهار تا کشور عمان مسدود شود که شاید فقط از نیروی دریایی قدرتمند آمریکا برآید. حالا برای مقایسه، کشور هند را در نظر بگیرید. برای محاصره دریایی هند، باید منطقه بسيار وسیعی در خلیج بنگال، دریای عرب و شمال اقیانوس هند رصد شود و کشتی‌ها برگردانده یا منهدم شوند که حتی برای نیروی دریایی آمریکا هم کاری بسیار فرسایشی و شاید نشدنی باشد. شاید به ذهنتان بیاید که خب به جای محاصره هند، تنگه‌های کلیدی مثل باب‌المندب و مالاکا را می‌شود مسدود کرد اما پاسخ این است که این تنگه‌ها با همه اهمیتشان تنها مسیرهای قابل تردد نیستند و می‌شود دورشان زد. از نظر دسترسی امن دریایی حتی چین هم محدودیت نسبی دارد.