‍ روایت هست که ممد گفته بود اگر کسی صبح هفت خرمای عجوه بخورد، آن روز از سم و جادو در امان خواهد بود (صحیح بخاری ۵۴۴۵؛ صحیح مسلم ۲۰۴۷). با این حال، پس از خوردن غذای مسموم در خیبر، او همچنان از آثار آن رنج می‌برد و در نهایت در حالی درگذشت که احساس می‌کرد رگ آئورتش به‌سبب همان سم بریده می‌شود (صحیح بخاری ۴۴۲۸). نبرد خیبر در سال ۶۲۸ میلادی (۷ هجری) رخ داد و مرگ او در سال ۶۳۲ میلادی (۱۱ هجری)، یعنی نزدیک به چهار سال بعد اتفاق افتاد. با این وجود، الله که گفته می‌شود به‌طور مداوم با او در ارتباط بوده، هرگز درباره آن سم به او هشدار نداد. در مقابل، زمانی که ممد به‌خاطر ازدواجش با زینب بنت جحش (همسر سابق پسرخوانده‌اش زید، که در برخی روایت‌ها به‌اشتباه به‌دلیل رسم فرزندخواندگی به‌صورت رابطه‌ای شبیه «دختر» تلقی می‌شود) مورد انتقاد قرار گرفت، الله آیاتی نازل کرد تا این ازدواج را توجیه و حمایت کند (قرآن ۳۳:۳۷). افزون بر این، این اللهِ همه‌دان، حتی ایده ساده ساختن دستشویی را هم به پیامبران و رسولانش نداد و آن‌ها مجبور بودند برای قضای حاجت به بیابان‌های دور بروند و از رو به قبله بودن یا پشت به قبله کردن خودداری کنند (صحیح بخاری ۱۴۴–۱۴۹؛ صحیح مسلم ۳۸۹؛ سنن ابوداوود ۱). آیا همه این‌ها واقعاً حکمت الهی است، یا صرفاً داستان‌هایی ساختهٔ انسان؟

🆔@JOIN3AAA