فاطمه سلطانی، ۱۸ ساله، به‌خاطر اختلافات خانوادگی در یک سالن آرایشی مشغول به کار شده بود تا هزینه‌های زندگی خود و مادرش را تأمین کند؛ اما این موضوع خشم پدرش را برانگیخت. او با وانمود کردن به‌عنوان مشتری و از طریق شماره تماسی که فاطمه – برای هماهنگی‌های کاری – روی صفحه اینستاگرامش منتشر کرده بود، با او تماس گرفت. پس از پیدا کردن آدرس آرایشگاه در اسلامشهر، روز پنج‌شنبه ۲۸ فروردین ۱۴۰۴، حوالی ساعت ۱۰ صبح به آن‌جا هجوم برد و وارد سالن شد. پدر با وحشیگری تمام، فاطمه را مورد حمله قرار داد و با ۴۸ ضربه چاقو به قتل رساند.
این جنایت و دیگر «قتل‌های ناموسی» که بارها در کشورهای اسلامی و به‌ویژه ایران اتفاق می‌افتد، ریشه در دو عامل اساسی دارند:
۱. «غیرت» و «ناموس» واژه‌‌های متهوع اور و قرون وسطایی که در جوامع اسلامی بهانه‌ای برای سرکوب آزادی‌های فردی و توجیه خشونت قرار گرفته است.
۲. نگاه مالکانه به زن—دختر در این دیدگاه نوعی «دارایی» یا «ملک شخصی» مرد محسوب می‌شود و کوچک‌ترین «جرم» این «دارایی» مجوز خشونت و مجازات‌کردن او را فراهم می‌آرود.
بر همین اساس قوانین قرون وسطایی رژیم اخوندی، پدر به‌عنوان «ولی‌دم» در صورت قتل فرزند مشمول قصاص نمی‌شود و تنها از نظر «جنبه عمومی جرم» تحت تعقیب قرار می‌گیرد و این دقیقا چیزی هست که شاهد دخترکشی‌های بی محابای پی‌درپی توسط پدران به‌نام ناموس و غیرت هستیم که توسط قوانین رژیم در آخر از مجازات هم مصون می‌مانند .
پیج اینستاگرام که با خودش برای همیشه خاموش شد🖤
@fatemehsoltani_salon
🆔@JOIN3AAA
Post #3160
3.99K
- 😭 54
- 😢 18
- 👍 5
- 😱 4
- ❤ 1