No Hijab Day


‍ روز اول فوریه به عنوان «روز جهانی نه به حجاب» شناخته می‌شود و بیش از ده سال است که در این روز رویدادهایی درباره حجاب در سراسر جهان برگزار می‌شود. این روز ابتدا توسط نظما خان، یک کشتزاربانو بنگلادشی-آمریکایی، به عنوان «روز جهانی حجاب» معرفی شد تا حمایت از زنان محجبه را نشان دهد. او حتی با گستاخی تا جایی پیش رفت که پیشنهاد کرد در این روز تمام زنان جهان با حجاب در جامعه ظاهر بشن! اما یاسمین محمد، زن کانادایی مخالف حجاب، با راه‌اندازی کمپین #NoHijabDay این روز را به نمادی برای اعتراض به حجاب اجباری و یک ضدحجاب تبدیل کرد.

حجاب در طول تاریخ، بیشتر از آن‌که انتخابی آزاد باشد، نتیجه فشارهای اجتماعی و سنتی بوده است.

روسری فقط یک تکه پارچه نیست که دور سرزن پیچیده میشه بلکه چیزی است که موقعیت یک زن را به عنوان جنس مونث تعریف و محدود می‌کند. حجاب نمادی از موقعیت اجتماعی و محدودیت‌های تحمیلی بر زنان است که به شکل‌های مختلف آن‌ها را از حقوق و آزادی‌هایشان محروم می‌کند. حجاب تصویر دیگری از زندگی را به زنان تحمیل می‌کند که آن را «بیگانه شدن از خود» می‌شود نامید.

رفته‌رفته زنان در موقعیتی کاملا متفاوت با مردها در خانه و جامعه قرار میگیرند. درون این پارچه اتفاق‌های زیادی می‌افتد حتی اگر اختیاری انتخاب شده باشد.

حجاب در دهه‌های اخیر از یک سنت به ابزاری سیاسی در جنبش‌های اسلامی تبدیل شده است. در ایران، فرمان حجاب اجباری خمینی، سرکوب اعتراضات و محدودیت زنان را به دنبال داشت. حتی امروزه در جوامع غربی، برخی زنان با فشارهای اخلاقی خانواده به سمت حجاب سوق داده می‌شوند.

این روز فرصتی برای نشان دادن و یادآوری کردن حجاب و جنبش‌های مرتبط به جهان هست به خصوص بازیاداوری انقلاب ۵۷ تا اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» به جهان هست.

با مقاومت و بیرون انداختن این نماد ارتجاع حداقل در این روز صدای زنان را به جهان نشان دهید.

🆔@JOIN3AAA