هیولای آبکی!
عروس دریایی یه موجود بیمهره و واقعا بیمغزه که حدود ۵۰۰ تا ۷۰۰ میلیون ساله که این دور و برا پرسه میزنه. کل نسل بشر، کل تاریخ و دستاورداش و کلا هرچی داشته و نداشته، برای یه عروس دریایی نهایتا به اندازه گذر ۰/۰۱ ثانیه تو یک ساله! در مقابل این رفقای قدیمی ماها حتی شوخی هم به حساب نمیایم که اصلا خندهدار بودن یا نبودنمون ملاک باشه.
خب خودتحقیری بسه و بریم سراغ اصل ماجرا. نکته جالب در مورد این عزیزان پیشکسوت اینه که در حدود ۹۵ درصد محتوای بدنشون از آبه [
منبع ۱] یعنی عملا یه کیسه آبکی هستن. حالا فکر میکنید این کیسههای آبکی و نرم چی میخورن؟ آفرین درست حدس زدید: سختپوست دریایی! البته این تنها غذاشون نیست و چیزای دیگه مثل ماهی، تخم ماهی، لارو و موجودات پلانکتونی هم میخورن اما سوال اینه یه همچین موجودات نرمی و لطیفی چطور میتونن سختپوست بخورن. اصلا چطوری میتونن شکارشون کنن؟ چون نه چنگال تیز دارن، نه به قدرت بدنی بالایی مجهزن و نه حتی مغز دارن. مشخص شده که این رفقای به ظاهر بیدفاع و ضعیفمون اونقدرهام بیچاره نیستن و اونی که واقعا در برخورد باهاشون بیچارست، ما هستیم. نیشهای این موجودات میتونه در عرض ۷۰۰ نانو ثانیه (۷۰۰ میلیاردم ثانیه!) به شتابی برابر ۵۴۱۰۰۰۰ جی برسه [
منبع ۲]. دقت بفرمایید: حدود ۵/۵ میلیون برابر شتاب جاذبه زمین! برای این که بفهمید این رقم کجای کاره، باید بگم که گلوله تفنگ میتونه شتابی حدود ۱ میلیون برابر جاذبه زمین داشته باشه [
منبع ۳]. یعنی شتاب نیش عروس دریایی حتی از گلوله هم بیشتره! کارایی این تاکتیک کور فرگشتی به قدری بالاست که نیش خارج شده از کیسه حاوی نیش، میتونه فشاری در حدود ۷ گیگاپاسکال در محل هدف درست کنه (فشاری در حد و اندازه فشار برخورد یک گلوله) [
منبع ۲] و به همین خاطر پوست سخت بدن جانورانی مثل خرچنگ یا میگو مقاومت زیادی در برابر سوراخ شدن نداره (اصلا مگه میتونه مقاومت کنه؟) و در ادامه هم، تزریق سم انجام میشه و شکار بدبخت که حالا فلج شده، آماده ارسال شدن به معده عروس دریایی میشه!
حالا چطور چنین چیز سریعی را تونستن ببینن؟ با بدبختی تمام. اینقدر فرایند نیش زدن سریعه که دوربین معمولی جوابگو نبوده و مجبور بودن که برای ثبت صحنه جرم، از دوربینی استفاده کنن که قابلیت ثبت ۱/۴ میلیون فریم در ثانیه را داشته. نوشتن و خوندن این ارقام راحته اما درک درستشون نیاز به دقت بیشتری داره.
سوال دیگه اینه که این عزیزان اصلا نیروی لازم را از کجا میارن؟ بدن اینا که عین سوپ بیمارستان، همش آبه! اون
کیسههایی که نیش داخلشون جمع شده و در انتهای شاخکهای عروس دریایی حضور دارن، خودشون عملا یه تکنولوژی هایتک هستن. این کیسههای کوچولو موچولوی چندسانتیمتری تحت یه فشار داخلی عجیب و غریب ۱۵ میلیون پاسکالی هستن (۱۵۰ برابر فشار سطح دریا)! اونم کیسههایی که ضخامتشون میتونه به نازکی ۷۰ نانومتر باشه [
منبع ۴]! برای این که دستتون بیاد این قهرمان گمنام دقیقا تحت چه شرایطیه، این را در نظر بگیرید که تحمل چنین فشاری توسط کیسههایی به این نازکی شبیه اینه که سطحی به ضخامت ۰/۰۰۰۰۷ میلیمتر (۰/۰۷ میکرومتر) وزن یه خانم که کفشهای پاشنه بلند نوک تیزی پوشیده را تحمل کنه و آخ نگه!
اگر هنوز از عروس دریایی شگفت زده نشدید میتونید به توضیحاتی که قبلا در موردشون نوشتم رجوع کنید: از
نامیرا بودن برخی از گونههاشون گرفته تا سندرم ایروکانجی که وقتی یه نفر توسط عروس دریایی جعبهای نیش زده میشه، دیده شده که
فرد از شدت درد و رنج به اطرافیانش التماس میکنه که هرچه زودتر بکشنش و به قول انگلیسیا از این بدبختی نجاتش بدن.
شگفتی این رفقا زیاده و وقت محدود. خلاصه این که اگر باهاشون روبرو شدین، حواستون باشه که نگهداشتن احترام قدمت زیادشون، تنها نکته ماجرا نیست.
@Jealousium