#سیره_اهلبیت_از_کتب_اهلسنت 3⃣

🔹 ابن حزم اندلسی، از فقهای برجسته‌ی اهل‌سنت در اواخر قرن چهارم و نیمه‌ی نخست قرن پنجم هجری (متوفای ۴۵۶ هـ)، در تبیین دلالت آیه‌ی وضو، نکات مهمی را بیان می‌کند:

1⃣ بر اساس دلالت آیه‌ی وضو، حکم قرآن کریم مسح پاها است. [ فان القرآن نزل بالمسح ]

2⃣ اختلاف قرائت در آیه‌ی وضو [ أرجُلِكم یا أرجُلَكم ] هیچ تأثیری در این حکم ندارد؛ زیرا بر اساس هر دو قرائت، آنچه از آیه استفاده می‌شود، وجوب مسح پاها است. [ وسواء قرئ بخفض اللام أو بفتحها هي على كل حال عطف على الرؤوس ]

3⃣ بر اساس قواعد زبان عربی، حمل آیه بر شستن پاها صحیح نیست؛ زیرا در هر دو قرائت، کلمه‌ی «أرجلكم» بر «برؤوسكم» عطف شده است و وجه دیگری از نظر ادبی پذیرفته نیست. [ لا يجوز غير ذلك، لانه لا يجوز أن يحال بين المعطوف والمعطوف عليه بقضية مبتدأة ]

4⃣ وی در ادامه، امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام، عبدالله بن عباس، عکرمه، شعبی و جمعی دیگر از سلف را از قائلان به مسح پاها در وضو معرفی می‌کند. [ وقد قال بالمسح على الرجلين جماعة من السلف، منهم علي بن أبى طالب وابن عباس والحسن وعكرمة والشعبي وجماعة غيرهم ]

▫️و أما قولنا في الرجلين فان القرآن نزل بالمسح، قال الله تعالى (وامسحوا برءوسكم وأرجلكم) وسواء قرئ بخفض اللام أو بفتحها هي على كل حال عطف على الرؤوس: إما على اللفظ وإما على الموضع، لا يجوز غير ذلك، لانه لا يجوز أن يحال بين المعطوف والمعطوف عليه بقضية مبتدأة. وهكذا جاء عن ابن عباس: نزل القرآن بالمسح - يعني في الرجلين في الوضوء وقد قال بالمسح على الرجلين جماعة من السلف، منهم علي بن أبى طالب وابن عباس والحسن وعكرمة والشعبي وجماعة غيرهم.
📚 المحلّى بالآثار جلد دوم صفحه‌ی ۵۶

👈 هرچند ابن حزم در نهایت، بر اساس احادیثی که آنها را ناسخ ظاهر آیه می‌داند، به شستن پاها فتوا می‌دهد؛ اما تصریح می‌کند که دلالت آیه‌ی وضو، تنها بر مسح پاها است و همچنین امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام و جمعی از سلف را از قائلان به مسح پاها معرفی می‌کند.

✅ بر اساس کلام ابن حزم [ وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِنْ أَهْلِهَا ] تنها گروهی که در مسئله‌ی وضو ــ همانند سایر مسائل دیگر ــ به ثقلین تمسک کرده‌اند، شیعیان هستند؛ زیرا هم بر اساس قرآن کریم عمل می‌کنند و هم از سیره‌ی مولا امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام پیروی می‌نمایند.

🆔 @javaheralklam