🔹 سید ابن طاووس روایت مورد بحث را اینگونه بیان میکند:

▫️وَ مِنَ الدَّعَوَاتِ فِي يَوْمِ عِيدِ غدير [الْغَدِيرِ] مَا ذَكَرَهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الطِّرَازِيُّ فِي كِتَابِهِ رَوَيْنَاهُ بِإِسْنَادِنَا إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ الْحِمْيَرِيِّ

🔸 کلام فوق از دو قسمت تشکیل شده است:

1⃣ [ وَ مِنَ الدَّعَوَاتِ فِي يَوْمِ عِيدِ غدير [الْغَدِيرِ] مَا ذَكَرَهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الطِّرَازِيُّ فِي كِتَابِهِ ] سید ابن طاووس ابتدا بیان میکند که روایت را از کتاب محمد بن علی طرازی نقل میکند.

🔹 سپس در ادامه اضافه میکند:

2⃣ [ رَوَيْنَاهُ بِإِسْنَادِنَا إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ الْحِمْيَرِيِّ ]

⁉️ آیا در این کلام سید ابن طاووس میخواهد سند خودش را به روایت بیان کند یا این سندِ محمد بن علی طرازی است که در کتابش نقل شده است ؟!


✅ با دقت در شیوه‌ی بیان اسناد روایات توسط سید ابن طاووس روشن میشود که قسمت دوم سند در واقع سند خود سید ابن طاووس است برای نمونه روایتی که سید ابن طاووس دقیقا بعد از روایت مورد بحث بیان میکند؛ این گونه است:

▫️ الدَّعَوَاتِ فِي يَوْمِ عِيدِ الْغَدِيرِ مَا نَقَلْنَاهُ مِنْ كِتَابِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الطِّرَازِيِّ أَيْضاً بِإِسْنَادِهِ إِلَى أَبِي الْحَسَنِ‌

☑️ در اینجا سید ابن طاووس با لفظ #باسناده دقیقا مشخص میکند که سند ساقط شده سند خود محمد بن علی طرازی است.

✅ این شیوه‌ی سید ابن طاووس در بیان اسناد روایات در تمام کتاب او کاملا مشهود است برای مثال:

▫️وَ مِنَ الدَّعَوَاتِ كُلَّ يَوْمٍ مِنْ رَجَبٍ مَا رَوَيْنَاهَا عَنْ جَمَاعَةٍ وَ نَذْكُرُهَا بِإِسْنَادِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الطِّرَازِيِّ مِنْ كِتَابِهِ فقال

▫️وَ قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الطِّرَازِيُّ فِي كِتَابِهِ بِإِسْنَادِهِ عَنِ الصَّادِقِ

▫️وَ مِنْ أُولَئِكَ مَا رَوَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ الطِّرَازِيُّ فِي كِتَابِهِ بِإِسْنَادِهِ الْمُتَّصِلِ إِلَى الْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ قَالَ:

▫️وَجَدْنَا ذَلِكَ فِي الرِّوَايَاتِ الشَّاهِدَاتِ لِلسَّعَادَاتِ بِالْعِبَادَاتِ بِإِسْنَادِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الطِّرَازِيِّ فَقَالَ

▫️ رَوَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الطِّرَازِيُّ بِإِسْنَادِهِ إِلَى أَبِي عَلِيِّ بْنِ إِسْمَاعِيلَ بْنِ يَسَارٍ قَالَ:

✅ بنابراین سید ابن طاووس هر جا که میخواهند سندِ خودِ محمد بن علی طرازی را بیان کند از واژه‌ی #باسناده استفاده میکند و یا تعابیری با همین مضمون 👈 اما در روایت مورد بحث تعبیر سید #رویناه_باسنادنا میباشد و این تعبیر ظاهر بلکه صریح در شروع یک سند جدید است.

🔸 #نکته‌ی_مهم: اگر سید ابن طاووس در مقام نقل سند خود محمد بن علی طرازی میبود باید سند خود را این گونه نقل میکرد:

▫️وَ مِنَ الدَّعَوَاتِ فِي يَوْمِ عِيدِ غدير [الْغَدِيرِ] مَا ذَكَرَهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الطِّرَازِيُّ فِي كِتَابِهِ #قال رَوَيْنَاهُ بِإِسْنَادِنَا إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ الْحِمْيَرِيِّ

✅ اما سند فوق بدون #قال ظهور بلکه صراحت دارد که قسمت دوم سند در واقع بیان سند خود سید ابن طاووس است.

آیت‌الله خویی نیز که در مباحث فقهی خود قسمت دوم سند را به محمد بن علی طرازی نسبت میدهد به این دلیل است که ظاهرا ایشان روایت را از منبع اصلی نقل نکرده است بلکه از منابع ثانوی نقل کرده است و چون در برخی منابع ثانوی #قال به سند اضافه شده است، مرحوم سید خویی گمان کرده است که قسمت دوم سند نیز از کتاب محمد بن علی طرازی است و هذا سهو من قلمه الشریف

✅ با توضیحات بالا مشخص شد که استدلال آیت‌الله شبیری زنجانی حفظه‌الله کاملا صحیح و متین است و روایت مورد استناد معتبر است.

🆔 @javaheralklam