#برسی_ایمان_ابو_طالب 2⃣

الف . ابوطالب قبل از بعثت پیامبر اکرم(صلى الله علیه وآله) به خوبى مى دانست که فرزند برادرش به مقام نبوت خواهد رسید; مورخان نوشته اند:
🔹 در سفرى که ابوطالب با کاروان قریش به شام رفت، برادرزاده دوازده ساله خود محمّد(صلى الله علیه وآله)را نیز با خویش همراه برد.
در این سفر، علاوه بر کرامات گوناگونى که از او دید، همین که کاروان با راهبى به نام بَحِیرا که سالیان درازى در صومعه مشغول عبادت بود و آگاهى از کتب عهدین داشت و کاروان هاى تجارتى در مسیر خود به زیارت او مى رفتند برخورد کرد، در بین کاروانیان، محمّد(صلى الله علیه وآله) که آن روز دوازده سال بیش نداشت نظر راهب را به خود جلب کرد.
بحیرا پس از اندکى خیره شدن و نگاه هاى عمیقانه و پر معنى به او گفت: این کودک به کدام یک از شما تعلق دارد؟
جمعیت به ابوطالب اشاره کردند او اظهار داشت برادرزاده من است.
بحیرا گفت: این طفل آینده درخشانى دارد، این همان پیامبرى است که کتاب هاى آسمانى از رسالت و نبوتش خبر داده اند، و من تمام خصوصیات او را در کتب خوانده ام!(۱)

🔸 ابوطالب پیش از این برخورد و برخوردهاى دیگر از قرائن دیگر نیز به نبوت پیامبر اکرم(صلى الله علیه وآله) و معنویت او پى برده بود.
طبق نقل دانشمند اهل تسنن، شهرستانى (صاحب ملل و نحل) و دیگران در یکى از سال ها آسمان مکّه برکتش را از اهلش باز داشت و خشکسالى سختى به مردم روى آورد، ابوطالب دستور داد تا برادرزاده اش محمّد(صلى الله علیه وآله) را که کودکى شیرخوار بود حاضر ساختند، پس از آن که کودک را در حالى که در قنداقه اى پیچیده شده بود به او دادند در برابر کعبه ایستاد و با تضرع خاصى سه مرتبه، طفل شیرخوار را به طرف بالا انداخت و هر مرتبه مى گفت: پروردگارا! به حق این کودک باران پر برکتى بر ما نازل فرما !
چیزى نگذشت که توده اى ابر از کنار افق پدیدار گشت و آسمان مکّه را فرا گرفت، سیلاب آن چنان جارى شد که بیم آن مى رفت مسجد الحرام ویران شود.
👈 شهرستانى سپس مى نویسد: همین جریان که دلالت بر آگاهى ابوطالب از رسالت و نبوت برادرزداه اش از آغاز کودکى دارد، ایمان وى را به پیامبر مى رساند و اشعار ذیل را بعدها ابوطالب به همین مناسبت سروده است:
▪️وَ أَبْیَضُ یُسْتَسْقَى الْغَمَامُ بِوَجْهِهِ * ثِمَالُ الْیَتامى عِصْمَةٌ لِلأَرامِلِ
▫️ او روشن چهره اى است که ابرها به خاطر او مى بارند، او پناهگاه یتیمان و حافظ بیوه زنان است .
▪️یَلُوذُ بِهِ الْهُلاّکُ مِنْ آلِ هَاشِم * فَهُمْ عِنْدَهُ فِی نَعْمَة وَ فَوَاضِل
▫️ هلاک شوندگان از بنى هاشم به او پناه مى برند، و به وسیله او از نعمت ها و احسان ها بهره مى گیرند .
▪️وَ مِیْزانُ عَدْل لا یَخِیْسُ شَعِیْرَةً *** وَ وَزّانُ صِدْق وَزْنُهُ غَیْرَ هائِل
▫️ او میزان عدالتى است که یک جو تخلّف نمى کند، و وزن کننده درستکارى است که توزین او بیم اشتباه ندارد .(۲)

☑️ جریان توجه قریش هنگام خشکسالى به ابوطالب و سوگند دادن ابوطالب خدا را به حق او علاوه بر شهرستانى بسیارى از مورخان بزرگ نقل کرده اند، علاّمه امینى در الغدیر آن را از کتاب شرح بخارى ، المَواهِبُ اللَّدُنِیَّةِ ، الخَصائِصُ الْکُبْرى ، شَرْحُ بَهْجَةِ الْمَحافِلِ ، سیره حلبى ، سیره نبوى و طلبة الطالب نقل کرده است.(۳)

[1] تلخیص از سیره ابن هشام ، جلد ۱، صفحه ۱۱۶، مکتبة محمّد على صبیح و اولاده، ۱۳۸۳ هـ ق
[2] بحار الانوار ، جلد ۳۵، صفحه ۱۶۶ (با اندکى تفاوت)
[3] الغدیر ، جلد ۷، صفحه ۳۴۵، دار الکتاب العربى بیروت، طبع سوم، ۱۳۸۷ هـ ق.

⚠️ ادامه دارد ........

-------------------------------------------------
🆔 @javaheralklam