#کتاب_الامامه (20)
باب سوم : #النص_علی_الائمه_الاثنی_عشر (5)

🔹 در پست قبل با سند صحیح ثابت کردیم که امام موسی کاظم علیه‌السلام قائل به امامت خودشان بودند و ادعای امامت میکردند .
👈 دلیل صدق مدعای ایشان معجزه است که نحوه‌ی استدلال به برهان معجزه را بیان کردیم؛ و اما یکی از معجزات ایشان که با سند صحیح اعلایی نقل شده است را خدمت شما بیان میکنیم :

▫️ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ اَلْحَسَنِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ اَلْوَلِيدِ رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ اَلْحَسَنِ اَلصَّفَّارُ وَ سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ جَمِيعاً عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ يَقْطِينٍ عَنْ أَخِيهِ اَلْحُسَيْنِ عَنْ أَبِيهِ عَلِيِّ بْنِ يَقْطِينٍ قَالَ:

اِسْتَدْعَى اَلرَّشِيدُ رَجُلاً يُبْطِلُ بِهِ أَمْرَ أَبِي اَلْحَسَنِ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ وَ يَقْطَعُهُ وَ يُخْجِلُهُ فِي اَلْمَسْجِدِ فَانْتُدِبَ لَهُ رَجُلٌ مُعَزِّمٌ فَلَمَّا أُحْضِرَتِ اَلْمَائِدَةُ عَمِلَ نَامُوساً عَلَى اَلْخُبْزِ فَكَانَ كُلَّمَا رَامَ أَبُو اَلْحَسَنِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ تَنَاوُلَ رَغِيفٍ مِنَ اَلْخُبْزِ طَارَ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ اِسْتَفَزَّ مِنْ هَارُونَ اَلْفَرَحُ وَ اَلضَّحِكُ لِذَلِكَ فَلَمْ يَلْبَثْ أَبُو اَلْحَسَنِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَنْ رَفَعَ رَأْسَهُ إِلَى أَسَدٍ مُصَوَّرٍ عَلَى بَعْضِ اَلسُّتُورِ فَقَالَ لَهُ يَا أَسَدُ خُذْ عَدُوَّ اَللَّهِ قَالَ فَوَثَبَتْ تِلْكَ اَلصُّورَةُ كَأَعْظَمِ مَا يَكُونُ مِنَ اَلسِّبَاعِ فَافْتَرَسَتْ ذَلِكَ اَلْمُعَزِّمَ فَخَرَّ هَارُونُ وَ نُدَمَاؤُهُ عَلَى وُجُوهِهِمْ مَغْشِيّاً عَلَيْهِمْ فَطَارَتْ عُقُولُهُمْ خَوْفاً مِنْ هَوْلِ مَا رَأَوْهُ فَلَمَّا أَفَاقُوا مِنْ ذَلِكَ قَالَ هَارُونُ لِأَبِي اَلْحَسَنِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ سَأَلْتُكَ بِحَقِّي عَلَيْكَ لَمَّا سَأَلْتَ اَلصُّورَةَ أَنْ تَرُدَّ اَلرَّجُلَ فَقَالَ إِنْ كَانَتْ عَصَا مُوسَى رَدَّتْ مَا اِبْتَلَعَتْهُ مِنْ حِبَالِ اَلْقَوْمِ وَ عِصِيِّهِمْ فَإِنَّ هَذِهِ اَلصُّورَةَ تَرُدُّ مَا اِبْتَلَعَتْهُ مِنْ هَذَا اَلرَّجُلِ فَكَانَ ذَلِكَ أَعْمَلُ اَلْأَشْيَاءِ فِي إِفَاتَةِ نَفْسِهِ .

👈 هارون الرشيد به دنبال كسى مى‌گشت كه بتواند توسط‍‌ او از احترام موسى بن جعفر عليه السّلام بكاهد و او را در مجلس خجالت زده سازد، مردى جادوگر براى اين كار حاضر شد و چون سفره بنهادند، آن حضرت هر وقت دست سوى نان مى‌برد آن مرد جادوگر حيله و افسونى كرده بود كه نان پر مى‌كشيد، هارون نیز شاد شد و خنديد آن حضرت سر برداشت، شيرى بر پرده
مصور ديد و فرمود: اى شير اين دشمن خدا را بگير، آن صورت همچو يك شير درنده بزرگ از جاى بجست و آن جادوگر را از هم بدريد و بكشت (نابود كرد)هارون و اهل مجلس از هيبت آن غش كرده و بر روى زمين افتادند و چون به خود آمدند هارون به آن حضرت گفت :از تو مى‌خواهم به حق من بر تو كه اين صورت را بگويى اين مرد را بازگرداند، امام فرمود: اگر عصاى موسى آنچه از عصاها و طنابها كه بلعيده بود بازگرداند،اين عكس نيز اين مرد را كه بلع كرده است بازگرداند،راوى گفت:اين مسأله از اسباب مهم شهادت آن حضرت بود .

📚 عيون أخبار الرضا عليه السلام ج ۱، ص ۹۵

▫️ برسی سندی روایت فوق در پست بعدی ان‌شاءالله

🆔 @javaheralklam