‏سخن پزشکیان، روایت فهم رنج و همدلی است نه ضعف و نقص و کمبود. روایت او، بیان علنی مشکلاتی است که سالهاست دغدغه مسئولان کشور نبوده؛ نه اینکه انکارش بکنند، نه، مساله‌شان نبوده. پزشکیان کنار مردم معمولی و به زبان مردم معمولی، از نگرانی‌ها و رنج‌های روزانه آنها می‌گوید. همین فهم رنج نیز مغتنم است. ‏
سعدی در گلستان، در سیرت پادشاهان، از زبان درویشی که به سرما، برون در خفته بوده، می‌گوید:
«ای آنکه به اقبال تو در عالم نیست
گیرم که غمت نیست، غم ما هم نیست؟»