نویسنده، روزنامه نگار و ناشر
برای کامنت و اظهارنظر درباره مطالب با آدرس زیر مکاتبه کنید:
@tavazoeejaber
اینستاگرام:
@jaber_tavazoee
Post #2306
3.75K
زیر درخت انجیر | جابر تواضعی 🔹 از خشم و ناامیدی #جابر_تواضعی پیام میدهم و تولدش را تبریک میگویم. تشکر میکنم که یادداشتاش بهم اعتمادبهنفس داد از خشم و ناامیدیام بنویسم. شاید حالا وظیفه و رسالتمان اعلام و فریاد همین خشم و ناامیدی باشد. تشکر میکند و مینویسد: «بنویس جابرجان!» …
🔹از خشم و ناامیدی
#جابر_تواضعی
خسته و بیحوصلهام. دلودماغ هیچ کاری را ندارم، نوشتن و خواندن که هیچی. دستم به نوشتن نمیرود و چند داستانم نیمهکاره مانده. از فجازی هم حالم به هم میخورد. بااینحال یادداشت آخر دکتر#عباس_کاظمی را در کانال تلگرامش میخوانم. من با «پرسهزنی و زندگی روزمره ایرانی» و «امر روزمره در جامعه پساانقلابی» به #مطالعات_فرهنگی علاقهمند شدم و همان گفتوگوی اولمان در سال 98 حسابی بهم چسبید. حالا «سفر نظریهها»یش مدتها است نیمهخوانده مانده.
او در کنار یادداشت تولد 53 سالگیاش کلی غر زده و جالب این است همان چیزهایی را نوشته که من میخواهم بگویم. اینکه مدتها است دستش به کاری نمیرود. نه میتواند بنویسد و نه حتی رمان نیمه خواندهاش را تمام کند. مثل من مردد است این ناتوانی عمومی، عوارض پیری و سنوسال خودش باشد. بهعنوان یک جامعهشناس، تنها کاری که میکند، شنیدن قصه و روایت سوزناک مردم است. مدام درباره ناامیدی و وادادگی و تقدیرگرایی بر سر آینده ایران از خودش پرسش میکند. از نیمقرنی که به امید واهی گذراند.
اعتراف میکند که جامعهشناسی ساختارگرا گاهی درست میگوید که ما انسانها نقش چندانی در تغییر اوضاع زندگیمان نداریم. من هم مدتها است فکر میکنم #نظریه_ساختار_عاملیت چالش بیهودهای است که یک جواب بیشتر ندارد: حق تقدم با ساختار است و اگر ساختار اجازه ندهد، عامیلت هیچ معنایی ندارد. ایجاد تغییر با وجود این حقیقت ناامیدکننده، از نظر کاظمی هم ناشدنی است.
او در این سن متقاعد شده ناامیدیاش را به رسمیت بشناسد و در میانه «گذشته ازدسترفته» و «آینده تباهشده» کشور منتظر اتفاقی است که خودمان در ساختناش سهمی نداریم و این خیلی ترسناک است. اینها چیزهایی است که من هم مدتها است میخواهم بنویسم و رویم نمیشود، خجالت میکشم، اعتمادبهنفساش را ندارم. میترسم بگویند غر میزنی و بدبینی.
پیام میدهم و تولدش را تبریک میگویم. تشکر میکنم که یادداشتاش بهم اعتمادبهنفس داد از خشم و ناامیدیام بنویسم. شاید حالا وظیفه و رسالتمان اعلام و فریاد همین خشم و ناامیدی باشد. تشکر میکند و مینویسد: «بنویس جابرجان!»
تا جایی که یادم مانده، حرف «سفر نظریهها» این است که نظریهها صلب نیستند و لزوماً همهجا جواب نمیدهند. مثل من که حالا میخواهم به فارسی با #گرامشی شوخی کنم و بگویم غلط کردی که رابطه ساختار و عاملیت، یک رابطه دیالکتیکی و دوطرفه و پویا است.
همین روزها باید این کتاب را از نو بخوانم. این بار حتماً تمامش میکنم.
1405/6/6
⏺️ کانال نویسنده:
t.me/jabertavazoee
⏺️ اینستاگرام نویسنده:
instagram.com/jaber_tavazoee
Telegram زیر درخت انجیر | جابر تواضعی نویسنده، روزنامه نگار و ناشر
برای کامنت و اظهارنظر درباره مطالب با آدرس زیر مکاتبه کنید:
@tavazoeejaber
اینستاگرام:
@jaber_tavazoee #جابر_تواضعی
خسته و بیحوصلهام. دلودماغ هیچ کاری را ندارم، نوشتن و خواندن که هیچی. دستم به نوشتن نمیرود و چند داستانم نیمهکاره مانده. از فجازی هم حالم به هم میخورد. بااینحال یادداشت آخر دکتر#عباس_کاظمی را در کانال تلگرامش میخوانم. من با «پرسهزنی و زندگی روزمره ایرانی» و «امر روزمره در جامعه پساانقلابی» به #مطالعات_فرهنگی علاقهمند شدم و همان گفتوگوی اولمان در سال 98 حسابی بهم چسبید. حالا «سفر نظریهها»یش مدتها است نیمهخوانده مانده.
او در کنار یادداشت تولد 53 سالگیاش کلی غر زده و جالب این است همان چیزهایی را نوشته که من میخواهم بگویم. اینکه مدتها است دستش به کاری نمیرود. نه میتواند بنویسد و نه حتی رمان نیمه خواندهاش را تمام کند. مثل من مردد است این ناتوانی عمومی، عوارض پیری و سنوسال خودش باشد. بهعنوان یک جامعهشناس، تنها کاری که میکند، شنیدن قصه و روایت سوزناک مردم است. مدام درباره ناامیدی و وادادگی و تقدیرگرایی بر سر آینده ایران از خودش پرسش میکند. از نیمقرنی که به امید واهی گذراند.
اعتراف میکند که جامعهشناسی ساختارگرا گاهی درست میگوید که ما انسانها نقش چندانی در تغییر اوضاع زندگیمان نداریم. من هم مدتها است فکر میکنم #نظریه_ساختار_عاملیت چالش بیهودهای است که یک جواب بیشتر ندارد: حق تقدم با ساختار است و اگر ساختار اجازه ندهد، عامیلت هیچ معنایی ندارد. ایجاد تغییر با وجود این حقیقت ناامیدکننده، از نظر کاظمی هم ناشدنی است.
او در این سن متقاعد شده ناامیدیاش را به رسمیت بشناسد و در میانه «گذشته ازدسترفته» و «آینده تباهشده» کشور منتظر اتفاقی است که خودمان در ساختناش سهمی نداریم و این خیلی ترسناک است. اینها چیزهایی است که من هم مدتها است میخواهم بنویسم و رویم نمیشود، خجالت میکشم، اعتمادبهنفساش را ندارم. میترسم بگویند غر میزنی و بدبینی.
پیام میدهم و تولدش را تبریک میگویم. تشکر میکنم که یادداشتاش بهم اعتمادبهنفس داد از خشم و ناامیدیام بنویسم. شاید حالا وظیفه و رسالتمان اعلام و فریاد همین خشم و ناامیدی باشد. تشکر میکند و مینویسد: «بنویس جابرجان!»
تا جایی که یادم مانده، حرف «سفر نظریهها» این است که نظریهها صلب نیستند و لزوماً همهجا جواب نمیدهند. مثل من که حالا میخواهم به فارسی با #گرامشی شوخی کنم و بگویم غلط کردی که رابطه ساختار و عاملیت، یک رابطه دیالکتیکی و دوطرفه و پویا است.
همین روزها باید این کتاب را از نو بخوانم. این بار حتماً تمامش میکنم.
1405/6/6
⏺️ کانال نویسنده:
t.me/jabertavazoee
⏺️ اینستاگرام نویسنده:
instagram.com/jaber_tavazoee
