فرهاد صبا ✍
کم و بیش با داستان قلعه‌ی حیوانات نوشته‌ی جورج اورول آشناییم.
در ابتدای داستان خوک بزرگ ، نماد « کارل مارکس » نظریات انقلابی‌ش را برای حیوانات شرح می‌دهد و پیش بینی می‌کند که حیوانات روزی حاکم مطلق بر سرنوشت خویش خواهند شد . اما او پیش از آنکه تحقق وعده اش را ببینند ، می میرد.اما از نمادها که بگذریم و به رهبران جنبش‌های مارکسیستی بنگریم با تعجب می‌بینیم
حیوانات علیه ارباب انسان‌شان شورش می‌کنند و او مجبور به فرار از مزرعه می‌شود .
رهبران این حرکت دو خوک دیگر هستند ، یکی خوک سفید و دیگری خوک سیاه .
خوکها تبدیل به به طبقه‌ی حاکم جدید می‌شوند اما خوک سفید هم به زودی فراری داده می شود.
و خوک سیاه و حزبش بصورت مطلق قدرت را به دست می گیرند ، استثمار حیوانات ادامه پیدا می کند ، اما با شدت بیشتر
همگی از دل خانواده‌های طبقه‌ی متوسط - و نه از خانواده های کارگری - برخاسته اند.
کارل مارکس: پسر یک وکیل ثروتمند.
لنین: فرزند کارمند تحصیل‌کرده.
مائو تسه‌تونگ: زاده‌ی خانواده‌ای زمین‌دار.
چه‌گوارا: بزرگ‌شده‌ی خانه‌ای مرفه
روشنفکران چپ ۴۰ و ۵۰ ایرانی هم اغلب از طبقات متوسط و مرفه بودند:
هوشنگ ابتهاج (سایه): شاعر چپ‌گرا از خانواده‌ای فرهنگی و مرفه.
احسان طبری: نظریه‌پرداز حزب توده ، زاده‌ی خانواده‌ای متمکن.
جلال آل‌احمد : برخاسته از خانواده‌ی روحانی و متوسط شهری.
علی شریعتی هم فرزند کارگر نبود و بهرحال وقتی کسی تحصیلات عالیه پیدا می کند دیگر کارگر نیست ، کارگری نمی کند و جز قشر متوسط است .
واقعیت این نیست که رهبران همه‌ی تغییرات سیاسی و اجتماعی ، از دل طبقه‌ی متوسط و بالای جامعه آمده اند.
مثل انقلاب مشروطه خودمان که شاهزادگان قاجاری در آن نقشی کلیدی داشتند.
مواردی مانند میرزا تقی خان فراهانی معروف به امیرکبیر هم این قاعده ( هرم نیازهای ابراهام مزلو ) را نقض نمی‌کند . چرا که وی فرزند آشپز دربار بود و نه فرزند یک آشپز معمولی و همانجا بود که توسط میرزا ابوالقاسم معروف به قائم مقام فراهانی کشف شد و تحت تعلیم وی قرار گرفت.
اما پرسش اساسی این ست که
چرا کسی که خودش احتمالا هیچگاه کارگری نکرده ، برای کارگران دایه‌ی مهربان‌تر از مادر می‌شود ، آنها را خلق زحمت‌کشان می نامد ، گویی که دیگران غیر زحمتکش هستند و تنها مانند زالو بر بدن این کارگران چسبیده اند و خون ان ها را می مکند .
و سپس راه نجات کارگران از آنچه که استثمار کارفرمایان می نامد را ، سلب کامل یا سلب قسمتی از آزادی ها و حقوقی طبیعی افراد ، نظیر مالکیت و اعطای اختیارات و قدرت بیشتر به حاکمیت می‌‌داند ؟!
@nowzayesh | نوزایش فکری