🌐
انواع وب‌سرور؛ از Apache و Nginx تا IIS و Caddyوب‌سرور در اصل نرم‌افزاریه که درخواست‌های HTTP یا HTTPS رو از سمت کاربر می‌گیره و جواب مناسب رو برمی‌گردونه. یعنی وقتی توی مرورگر آدرس یه سایت رو می‌زنی، مرورگر درخواست رو می‌فرسته سمت سرور و وب‌سرور اون درخواست رو تحویل می‌گیره؛ اگه یه فایل ساده مثل HTML، CSS، عکس یا JavaScript باشه می‌تونه مستقیم همون رو برگردونه، ولی اگه درخواست مربوط به یه برنامه باشه، می‌تونه درخواست رو بفرسته سمت Application تا اون برنامه پردازشش کنه و نتیجه رو برگردونه.
یکی از معروف‌ترین وب‌سرورها
Apache هست که سال‌هاست استفاده میشه و به خاطر متن‌باز بودن، انعطاف بالا و ماژول‌های زیاد هنوز هم خیلی جاها کاربرد داره، مخصوصاً توی هاستینگ و سایت‌های PHP. بعدش می‌رسیم به
Nginx که یکی از محبوب‌ترین گزینه‌های امروزیه و بیشتر به خاطر سرعت، مصرف منابع مناسب و مدیریت تعداد زیادی Connection معروف شده. البته Nginx فقط وب‌سرور نیست و می‌تونه نقش Reverse Proxy، Load Balancer، Gateway و حتی Cache رو هم داشته باشه؛ مثلاً ممکنه کاربر فقط به Nginx وصل بشه و Nginx خودش درخواست رو بین چندتا سرور مختلف تقسیم کنه.
IIS هم وب‌سرور مایکروسافته و بیشتر توی محیط‌های Windows Server دیده میشه. اگه با تکنولوژی‌هایی مثل
ASP.NET و اکوسیستم Microsoft کار کنی، احتمالاً زیاد با IIS برخورد میکنی. IIS هم می‌تونه سایت رو Host کنه، HTTPS رو مدیریت کنه، لاگ بگیره، احراز هویت انجام بده و حتی نقش Reverse Proxy داشته باشه.
یه گزینه دیگه
LiteSpeed هست که بیشتر توی هاستینگ و سایت‌هایی که Performance براشون مهمه دیده میشه. نسخه Enterprise تجاریه و نسخه متن‌بازش هم با اسم OpenLiteSpeed ارائه میشه. یکی از مزیت‌های معروف LiteSpeed هم سازگاری خوبش با محیط‌های Apache هست.
Caddy هم یه وب‌سرور مدرن و ساده‌ست که یکی از ویژگی‌های جذابش مدیریت راحت HTTPS و Certificateهای TLS هست. یعنی برای کسی که نمی‌خواد درگیر تنظیمات پیچیده بشه، می‌تونه گزینه خیلی خوبی باشه.
Tomcat یه مقدار داستانش فرق داره و بیشتر توی دنیای Java استفاده میشه. مثلاً ممکنه معماری یه سایت این شکلی باشه: کاربر به Nginx وصل بشه، Nginx درخواست رو بده به Tomcat، Tomcat برنامه Java رو اجرا کنه و برنامه هم اطلاعات موردنیازش رو از Database بگیره.
Node.js هم خودش دقیقاً Web Server نیست؛ Node.js یه Runtime برای اجرای JavaScript روی سروره، ولی با Node.js و فریم‌ورک‌هایی مثل Express میشه Web Server و Backend Application ساخت. برای همین وقتی می‌بینی یه سایت با Node.js ساخته شده، معمولاً منظور اینه که Backend اون برنامه با Node.js اجرا میشه.
حالا یه نکته مهم این وسط هست؛ وب‌سرور فقط قرار نیست فایل HTML تحویل بده. مثلاً اگه یه سایت ساده داشته باشی، درخواست میاد و فایل مستقیم برمی‌گرده: Client ➜ Web Server ➜ HTML. ولی توی سایت‌های Dynamic قضیه فرق داره؛ درخواست میاد سمت Web Server، بعد میره سمت Application، برنامه اطلاعات رو از Database می‌گیره، پردازش میکنه و جواب رو برمی‌گردونه: Client ➜ Web Server ➜ Application ➜ Database.
وب‌سرور می‌تونه مسئول HTTPS هم باشه؛ یعنی کاربر با HTTPS به Nginx یا Apache وصل بشه، TLS همون‌جا Terminate بشه و بعد درخواست به Backend منتقل بشه. این حالت رو
TLS Termination میگن.
در نهایت اگه بخوای خیلی ساده جمع‌بندی کنیم،
Apache بیشتر به انعطاف و قدمت معروفه،
Nginx برای Performance، Reverse Proxy و Load Balancing خیلی پرکاربرده،
IIS انتخاب رایج محیط‌های Windows و Microsoft هست،
LiteSpeed توی هاستینگ و Performance محبوبه،
Caddy برای سادگی و HTTPS راحت جذابه،
Tomcat بیشتر توی برنامه‌های Java استفاده میشه و
Node.js هم برای ساخت Backendهای JavaScript و TypeScript خیلی کاربرد داره.
پس این‌طوری نیست که بگیم یه وب‌سرور همیشه از همه بهتره؛ انتخابش بستگی داره به اینکه چه برنامه‌ای داری، چه سیستم‌عاملی استفاده میکنی، چقدر ترافیک داری، چه معماری‌ای ساختی و اصلاً وب‌سرور قراره فقط فایل تحویل بده یا جلوی چندتا Application Server به‌عنوان Reverse Proxy و Load Balancer قرار بگیره.
@ITSecurityComputer
