امروز چهارده کودک هفت تا ده‌ساله گِل‌بازی کردند، آب‌بازی کردند، آواز خواندند و رقصیدند؛ شادی‌های ساده‌ای که هر کودکی باید فرصت تجربه‌کردنشان را داشته باشد.

اما در تقاطع فقر، پناهجویی و طرد اجتماعی، حتی فرصت بازی و شادی هم نابرابر تقسیم می‌شود. بعضی کودکان، پیش از آنکه مجال شناختن جهان کودکانه‌ی خود را پیدا کنند، با اضطراب‌ها، محرومیت‌ها و مرزهایی روبه‌رو می‌شوند که جهان بزرگ‌ترها برایشان ساخته است.

بازی پاداش نیست، تفریحی اضافه نیست و لطفی نیست که بزرگ‌ترها در حق کودکان می‌کنند. بازی حق هر کودک است؛ حق خندیدن، خیال‌پردازی‌کردن، کشف‌کردن، دویدن و رهاشدن از فشار جهانی که گاهی جایی برای کودکی باقی نمی‌گذارد.

امروز، برای چند ساعت، کودکان فقط کودک بودند.