شکم به خیانت نیالایم!

بکر بن عیسی گوید: علی (علیه السلام) می گفت: ای مردم کوفه اگر در آن روز که از نزد شما می روم جز اثاثۀ خانه ام و ستوران باربرم و غلامم چیز دیگری با خود داشتم بدانید که خائنم. هزینۀ زندگی علی (علیه السلام) از غلّه ای که برای او از مدینه می رسید و آن حاصل مزرعۀ او در ینبع بود تأمین می شد. علی مردم را نان و گوشت می خورانید و خود نان در روغن زیتون ترید می کرد و با خرمای عجوه می خورد. این بود طعام او.
و گویند که دست روی شکم خود می گذاشت و می گفت: سوگند به آنکه دانه را رویانید و جانداران بیافرید که هر چند هیچ نیابم شکم به خیانت نیالایم و گرسنه از ورطۀ خیانت بیرون آیم.
📚الغارات، ترجمه آیتی، ص 36-37

🔗سیره حکومت اسلامی🔗