🔻معماری مسجد🔻

در هنر و معماری اسلامی بر بنیاد آیه‏ی 143 در سوره‎ی اعراف که خداوند می‌فرماید: «وَلَمَّا جَاءَ مُوسَىٰ لِمِيقَاتِنَا وَكَلَّمَهُ رَبُّهُ قَالَ رَبِّ أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ ۚ قَالَ لَنْ تَرَانِي وَلَٰكِنِ انْظُرْ إِلَى الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهُ فَسَوْفَ تَرَانِي ۚ فَلَمَّا تَجَلَّىٰ رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكًّا وَخَرَّ مُوسَىٰ صَعِقًا ۚ فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ سُبْحَانَكَ تُبْتُ إِلَيْكَ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُؤْمِنِينَ»، تجسّد نفی شده و به دنبال آن شمایل‏نگاری در هنر نهی می‌گردد و نمادگرایی و سمبلیزم به جای آن قوت می‌گیرد. عطف به عبارت «لَنْ تَرَانِي» در آیه‏ی مذکور، شمایل‎نگاری نفی و معطوف به عبارت «وَلَٰكِنِ انْظُرْ إِلَى الْجَبَلِ»، نمادگرایی و نشانه‎گرایی ترویج می‌یابد.
...