▫️داستان روایی محتوا: از CVR لاوشه تا نظریات جدید

در پست قبلی چند سؤال مطرح کردم و راستش خودم را گرفتار کردم! قرار بود در پست بعدی پاسخی کوتاه به آن‌ها بدهم، اما وقتی دنبال مستندات و منابع بیشتر رفتم، حاصل کار یک فایل PDF سی‌وشش‌صفحه‌ای شد؛ البته اعتراف می‌کنم که حاشیه‌های صفحات کمی بازتر و فاصله سطرها هم بیشتر از حد معمول است!

بحث را از مقاله لاوشه آغاز کرده‌ام: اینکه این مقاله در چه فضای فکری و حرفه‌ای نوشته شد، لاوشه با چه مسئله‌ای روبه‌رو بود و چرا CVR را پیشنهاد کرد. سپس نحوه محاسبه این نسبت و جدول شماره ۱ مقاله را توضیح داده‌ام.

پس از آن، به نقدهایی پرداخته‌ام که طی سال‌های بعد بر CVR وارد شده است؛ بخشی که برخلاف انتظارم، حسابی مفصل و پُروپیمان شد. در ادامه نیز CVI به معنای امروزی آن و برخی روش‌های جایگزین را معرفی کرده‌ام.

در بخش دیگری از فایل، با استفاده از آمار و اطلاعات اسکوپوس، میزان استفاده از CVR در پژوهش‌های ایرانی را بررسی کرده‌ام و در نهایت به این سؤال رسیده‌ام:

چرا CVR در ایران تا این اندازه محبوب است؟

برای این محبوبیت دلایلی مطرح کرده‌ام؛ اما حرف اصلی را در پایان مطلب زده‌ام: شاید مسئله مهم‌تر از انتخاب بین CVR، CVI و شاخص‌های دیگر، این باشد که باید نگاهمان را به مفهوم «روایی» تغییر دهیم.

به‌نظر می‌رسد در بسیاری از پژوهش‌های ما هنوز برداشت سنتی از روایی حاکم است؛ برداشتی که روایی محتوا، روایی سازه، روایی ملاکی و مانند آن‌ها را انواعی جداگانه می‌داند که باید یکی‌یکی «تأیید» شوند. در دیدگاه‌های معاصر، روایی مفهومی واحد تلقی می‌شود و مسئله اصلی، گردآوری و یکپارچه‌سازی شواهدی است که از تفسیر و کاربرد موردنظر نمرات پشتیبانی می‌کنند.

اگر فرصت و علاقه داشتید، خوشحال می‌شوم فایل را بخوانید و هر نقد، پیشنهاد یا نکته‌ای  دارید، در بخش دیدگاه‌های همین پست یا به‌صورت خصوصی برایم ارسال کنید. شاید با بازخوردهای شما و اصلاحاتی که در ادامه انجام می‌شود، بتوانیم در آینده این نوشته را به یک راهنمای آموزشی دقیق‌تر و مفیدتر تبدیل کنیم.

#validity
#Research

🆔 @irevidence