این سخنان این نظریه راتایید می کند که نظام اجتماعی مامبتنی است برشیوه تولید نوفئودالی یا سرمایه داری همدستانه منظور نوعی نظام سرمایه داری است که دران نه سرمایه داران صنعتی یا خدماتی خصوصی قدرتمندند ونه میان انها رقابت ( البته نه رقابت کامل )وجود دارد .بلکه دولت منابعی راکه ریشه اش نفت و مالیات وانواع دیگر درامد است را میان نهادها موسسات خودی تقسیم می کند.رقابتی وجود ندارد وتولید نا وا بسته به رانت حکومتی ضعیف وضعیف تر است وهیچ قدرتی ندارد.برای این به این نظام نوفیودالی گفته می شود که همان طور که درفیودالیسم بزرگتربن ارباب ودارو دسته اش سرزمین را توسط فیودالهای ولایتی اداره می کرد خ
وهربخش کشور دراختیار اربابی بود وثروت میان انها تقسیم می شد این سیستم هم ثروت وقدرت را میان نهادها یا افرادی که با اوسوگند وفاداری خورده اند توزبع می کند وانها که مهارت ونواوری سرمایه داران انترپرونور راندارند واز اینده بیمناکند به پول بازی یعنی سودبردن از جابه جایی پول به جای تولید کالا وارائه خدمت یا ساختمان سازی برای حفظ دارایی درشرایط بی اطمینانی می پردازند.