در دهه‌های آغازین سده‌ی بیستم، هنگامی‌که ژاپن به نماد بیداری و پیشرفت آسیا بدل شده‌بود، در میان گروهی از مبلغان و اندیشمندان مسلمان تصوری آرمان‌گرایانه از «ژاپن اسلامی» پدید آمد. این امید، نه لزوماً به‌سبب نوسازی شتابان و توسعه صنعتی ژاپن، بلکه برپایه‌ی خواست و آرزوهایی بود که درباره‌ی اِحیای شرق و ظهور ژاپنی اسلام‌پذیر در سر داشتند. آن‌ها در پیوند میان انضباط، اخلاق و پیشرفت ژاپنی، نوعی هم‌سویی با آرمان‌های دینی و تمدنی اسلام می‌دیدند و ژاپن را تداوم‌بخش روح معنوی و استقلال آسیایی می‌پنداشتند. این تصور، که بازتابی از شیوه‌های تبلیغی مسیحیت غربی بود، در قالبی شرقی و اسلامی بازآفرینی شد؛ اما در مواجهه با واقعیت‌های فرهنگی و تاریخی ژاپن، رویای «ژاپن اسلامی» به‌تدریج رنگ باخت و تعبیری وارونه یافت.

🏫 برگزارکننده: گروه مطالعات ژاپن – دانشکده مطالعات جهان، دانشگاه تهران.
💻 نشست به‌صورت حضوری و برخط (در فضای زوم) برگزار می‌شود.

https://us06web.zoom.us/j/82135507822?pwd=UdArfNamCSK1q6V1iVO83hL6nSgS7E.1

Meeting ID: 821 3550 7822
Passcode: 315037