🔴 وقتی فقیه همنشین حاکم می‌شود؛ سه فسادی که ابن‌جوزی هشدار می‌دهد
📚 از کتاب «تلبیس ابلیس» اثر ابن‌جوزی
ابن‌جوزی، فقیه و اندیشمند مسلمان، در نقد پیوند عالمان دین با صاحبان قدرت، از یکی از فریب‌های شیطان سخن می‌گوید: نزدیکی به حاکمان، تملق آنان، سکوت در برابر منکرات و حتی توجیه رفتار خلاف قدرتمندان به امید بهره‌مندی دنیوی.
او برای این همنشینی سه پیامد برمی‌شمارد:
۱. فریب حاکم: حاکم با خود می‌اندیشد اگر رفتار یا اموالش نادرست بود، فقیه اعتراض می‌کرد و از مال او بهره نمی‌برد.
۲. فریب مردم: مردم نیز همراهی فقیه با حاکم را نشانه درستی رفتار و مشروعیت دارایی‌های او می‌پندارند.
۳. تباهی خود فقیه: عالم دین در اثر معاشرت با قدرت و وابستگی به آن، ممکن است استقلال اخلاقی و دینی خود را از دست بدهد.
ابن‌جوزی سپس به توجیهی ظریف اشاره می‌کند: فقیه ممکن است نزد حاکم برود و بگوید قصدش شفاعت و گره‌گشایی از کار مردم است؛ اما برای سنجش صداقت این ادعا، معیاری پیشنهاد می‌کند:
اگر شخص دیگری همان کار خیر را انجام دهد، آیا از موفقیت او خوشحال می‌شود یا بر او خرده می‌گیرد که «حکومتی شده است»؟
✍️ تأملی که از این متن برمی‌آید، همچنان پرسش‌برانگیز است: مرز میان میانجیگری برای مردم و وابستگی به قدرت کجاست؟
📖 منبع: ابن‌جوزی، تلبیس ابلیس، ترجمه علیرضا ذکاوتی قراگزلو، تهران: نشر دانشگاهی.
🔹 بازنشر از کانال عدنان فلاحی
#ابن_جوزی #تلبیس_ابلیس #فقیهان #قدرت_سیاسی #اخلاق_دینی #استقلال_عالمان_دین
#فرهیختگان راهی به رهایی
Post #76006
1.46K