هجویه‌ای برای ترامپ
✍ فرهیختگان
🌎 روزگاری فاتحان می‌کوشیدند نام خود را با کشف سرزمین‌ها، ساختن شهرها یا خلق دستاوردی ماندگار کنند. اکنون دونالد ترامپ راه میان‌بُری یافته است: وقتی نمی‌توانی به تاریخ بزرگی ببخشی، نام خودت را روی جغرافیا بگذار!
اقیانوس اطلس؟ چه نام کهنه‌ای!
اقیانوس آرام؟ چرا آرام، وقتی می‌تواند ترامپ باشد؟
تنگه هرمز؟ نامی با پیشینه‌ای تاریخی و جغرافیایی؟ چه اهمیتی دارد! کافی است رئیس‌جمهور آمریکا از خواب برخیزد و تصمیم بگیرد که نقشه جهان به اندازه کافی نام خانوادگی او را تبلیغ نمی‌کند.
🔹 از سیاست خارجی تا بنگاه نام‌گذاری
در جهان ذهنی ترامپ، ظاهراً جغرافیا هم باید تابع قواعد تبلیغات تجاری باشد: نام را عوض کن، روی آن نشان تجاری بزن و منتظر تشویق مشتریان بمان.
شاید فردا خورشید هم با عنوان «ستاره طلایی ترامپ» طلوع کند و ماه، به افتخار خدماتش به بشریت، «ماه بزرگ و زیبای آمریکایی» نام بگیرد!
اما شاهکار واقعی نه پیشنهاد تغییر نام اقیانوس‌ها، بلکه توصیف رابطه رئیس‌جمهور با هوادارانش است.
بنا بر نقل منتشرشده از سخنان او:
«من می‌توانم احمقانه‌ترین حرف‌ها را بزنم و شما تشویق می‌کنید.»
چه اعتراف باشکوهی! سیاستمداران معمولاً می‌کوشند مخاطبان خود را به قدرت تشخیص و تفکر مستقل دعوت کنند؛ اینجا اما گویی رئیس نمایش، تماشاگران را به تشویق بی‌قیدوشرط فرا می‌خواند.
🔹 وقتی تشویق جای اندیشیدن را می‌گیرد
مسئله فقط یک رئیس‌جمهور خودشیفته در صحنه سیاست نیست؛ مسئله فرهنگی سیاسی است که در آن هیاهو می‌تواند جای استدلال، شهرت جای شایستگی و وفاداری شخصی جای داوری عقلانی بنشیند.
در چنین نمایشی، هرچه سخن نامعقول‌تر باشد، شاید تشویق بلندتر شود؛ زیرا دیگر قرار نیست گفته‌ها سنجیده شوند، بلکه قرار است تعلق به گوینده به نمایش گذاشته شود.
✳️ ترامپ شاید بتواند نام خود را بر ساختمان‌ها و کالاهایش بگذارد؛ اما اقیانوس‌ها با تابلوهای تبلیغاتی تفاوت دارند.
و چه طنز تلخی است اگر روزی سیاست جهانی چنان تنزل کند که برای دفاع از نام تاریخی یک تنگه، ناچار شویم به رئیس قدرتمندترین دولت جهان یادآوری کنیم:
آقای رئیس‌جمهور! کره زمین، شعبه دیگری از شرکت شما نیست.
🎬 ویدئوی سخنان ترامپ
#ترامپ #طنز_سیاسی #هجو #تنگه_هرمز #سیاست_آمریکا #فرهنگ_سیاسی #تفکر_انتقادی
#فرهیختگان راهی به رهایی