🦠بخش دوم: سازگاری گوارشی و سقوط تنوع میکروبیوم

با شکل‌گیری کشاورزی، الگوی تغذیه انسان به‌طور بنیادین دگرگون شد. افزایش مصرف غلات، نشاسته‌ها و محصولات لبنی محیطی پدید آورد که در آن نسخه‌های ژنتیکی توانمندتر برای هضم این ترکیبات، مزیت بقا ایجاد می‌کردند. طی نسل‌ها، انتخاب مثبت این نسخه‌ها را تقویت کرد و باعث شد برخی آنزیم‌های گوارشی دستخوش افزایش بیان، گسترش آللی یا جهش‌های سازگارکننده شوند.
اما پشت این سازگاری، یک هزینه پنهان شکل گرفت. انسان شکارگر–گردآورنده از بیش از 300 گونهٔ گیاهی و حیوانی تغذیه می‌کرد؛ اما کشاورزی این تنوع را به چند منبع اصلی مانند گندم، برنج و ذرت تقلیل داد. این یکنواختی غذایی، برخلاف انتظار، تنوع میکروبیوم روده را کاهش داد و بخش‌هایی از غنای باکتریایی انسان اولیه را کنار زد.

✍پرهام متولی منش
🦷@IranDentistryPracticalResearch